Logor Kampor

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Kampor
Sabirni logor
Rab Concentration camp.jpg
Logor Kampor na mapi NDH
Logor Kampor
Koordinate44°46′ SGŠ; 14°44′ IGD / 44.77° SGŠ; 14.73° IGD / 44.77; 14.73 Koordinate: 44°46′ SGŠ; 14°44′ IGD / 44.77° SGŠ; 14.73° IGD / 44.77; 14.73
MestoRab
Pod kontrolom Kraljevina Italija
Postojaojul 1942septembar 1943.
Broj zatvorenikaoko 15.000
Broj žrtavapreko 4.000

Koncentracioni logor Kampor (Rab) bio je italijanski fašistički koncentracioni logor u Drugom svetskom ratu. Osnovala ga je italijanska okupatorska vlast na ostrvu Rab jula 1942. godine u blizini sela Kampor. Delovanje logora bio je deo fašističke politike iskorenjivanja Slovena u etničkim hrvatskim i slovenačkim područjima koje je Italija okupirala 1941. godine.

Logor[uredi]

U logoru se nalazilo približno 15 000 zatočenika, i to uglavnom Hrvata iz Gorskog kotara, Jevreja i Slovenaca. Od gladi i teških uslova života, naročito u zimskom i letnjem razdoblju umrlo je više od 4 000 ljudi (od kojih je imenom i prezimenom poznato tek 1490), uključujući više od 150 dece ispod 15 godina. Ostalih 800 osoba je umrlo pri kasnijim transportima u druge koncentracione logore u Italiji, kao npr. u logor Gonars i Padovu.

Dok su Slovenci i Hrvati živeli u očajnim uslovima, Jevreji su bili pristojno tretirani, jer ih italijanska fašistička politika nije smatrala pretnjom Italiji.

Ukidanje logora[uredi]

Deca u logoru.

Do sredine 1943, u logoru se nalazilo oko 7 400 osoba, od kojih su 2 700 bili Jevreji. Nakon smenjivanja Musolinija u julu 1943, Jevreji su se uplašili da će ih Nemci prebaciti u spostvene logore. Logor je 8. septembra 1943. godine, nakon kapitulacije Italije, stavljen pod nemačku kontrolu. Oko 245 jevrejskih zatočenika formiralo je Rapski bataljon u sastavu Rapske partizanske brigade kako bi se borili protiv fašizma. Ovi borci su u međuvremenu raspoređeni u druge jedinice NOVJ,[1] a 204 Jevreja koji su ostali u logoru, transportovani su u Koncentracioni logor Aušvic.

Od 15 000 zatočenika život je izgubilo ukupno 20% njih.

Spomen-park[uredi]

Godine 1953, na području logora izgrađen je spomen-park, kojeg su izgradili politički zatvorenici na prisilnom radu u zatvoru na Golom otoku. Projekat za izgradnju spomen-groblja napravio je slovenački arhitekta Edvard Ravnikar.

Postojanje tog koncentraconog logora bilo je malo poznato van Hrvatske i Slovenije. Godine 2003, italijanski premijer Silvio Berluskoni izazvao je burne reakcije s izjavom da „italijanski fašisti protivnike svojeg režima nisu slali u koncentracione logore, nego samo na interni egzil"[2].

Izvori[uredi]

  1. ^ At Croatia reunion, survivors mark passage from prisoners to fighters[mrtva veza], Jewish Telegraphic Agency
  2. ^ International Herald Tribune:Survivors of war camp lament Italy's amnesia [1]

Vidi još[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]