Oleg Brjanski
| Oleg Brjanski | |
|---|---|
 | |
| Lični podaci | |
| Datum rođenja | 1245 |
| Datum smrti | 1307 |
| Svetovni podaci | |
| Praznik | 20 septembar (3 oktobar) |
Oleg Romanovič Brjanski (1245–1307) je bio knez Brjanska. Pominje se u Galičko-Volinskoj hronici. Napustio je kneževinu i primio postrig sa imenom Vasilije u Brjanskom Petropavlovskom manastiru[1].
Knez Oleg Brjanski, kršten kao Leontije, bio je sin prvog brjanskog kneza Romana Mihajloviča (1225—1290) i unuk svetog mučenika kneza Mihaila Černigovskog (1179—1246). U Ipatijevoj hronici se pominje da je 1274. godine knez Oleg zajedno sa svojim ocem Romanom Mihajlovičem Brjanskim učestvovao u vojnom pohodu na Litvaniju. Kasnije je Oleg svojim novcem osnovao novi manastir u Brjansku, koji je počeo da se zove Petropavlovski, i nekoliko godina posle očeve smrti, ostavivši brata za kneza Brjanska, tu se zamonašio sa imenom Vasilije. Crkveni arhivi svedoče da je blagočestivi knez preminuo kao strogi podvižnik u ovom manastiru 20. septembra 1307. godine i da je sahranjen u manastirskoj crkvi[2].
Ubrzo nakon smrti, princ Oleg Brjanski je kanonizovan za svetitelja. Relikvijar sa moštima svetitelja postavljen je u jednoj od crkava Petropavlovskog manastira. 10. avgusta 1995. godine, zahvaljujući naporima stručnih tragača, ponovo su pronađene mošti svetog kneza Olega Brjanskog. Danas svete mošti počivaju u Petropavlovskoj crkvi i dostupne su za poklonjenje. Tokom proteklih vekova stvorene su mnoge ikone sa likom svetog svetog kneza Olega Brjanskog, koje se nalaze i u Trojičkoj crkvi i u drugim crkvama[3].
Pravoslavna crkva ga pominje 20 septembra (3 oktobra).
Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ „Žitie prepodobnogo blagovernogo knяzя Olega Brяnskogo”. vericon.ru.
- ^ „Oleg (v inočestve Vasiliй) Romanovič Brяnskiй, knяzь: žitie, ikonы, denь pamяti”. azbyka.ru (na jeziku: ruski). Pristupljeno 2024-08-12.
- ^ „Blagovernый knяzь Oleg Brяnskiй + Pravoslavnый Cerkovnый kalendarь”. days.pravoslavie.ru. Pristupljeno 2024-08-12.