Oman (biljka)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Telekia speciosa
Telekia speciosa volujsko oko.jpg
Naučna klasifikacija
Carstvo:
Divizija:
Klasa:
Red:
Porodica:
Rod:
Binomijalno ime
Telekia speciosa
(Schreb.) Baumg.
Sinonimi

Buphthalmum cordifolium Waldst. & Kit.
Buphthalmum speciosum Schreb.
Inula caucasica Pers.
Inula macrophylla M. B.
Telekia cordifolia DC.

Oman (volujsko oko, žuti kolotoč, ognjica, veliki volujak) ili lat. Telekia speciosa je biljka iz porodice glavočika (Asteraceae).

Poreklo imena[uredi]

  • ime roda po mađarskom botaničaru i meceni S. Teleki-ju, koji je živeo u 19. veku;
  • ime vrste od latinskog speciosus, što znači naočit, lep, ugledan zbog lepote same biljke.

Opis biljke[uredi]

Stablo je okruglo, vunasto dlakavo, veoma snažno i grana se u gornjem delu. Donji, srednji i gornji listovi razlikuju se međusobno po obliku i lisnoj dršci. Donji su široko trouglasti ili jajasti sa dučačkim drškama. Srednji su na kratkoj dršci, jajasti i nazubljeni po obodu, dok su gornji listovi izduženo jajasti ili u obliku romba sa šiljatim vrhom i sedeći su (nemaju dršku). Cvetovi su grupisani u krupne glavičaste cvasti široke 6-7 cm, dok su one sakupljene u gronje. Po obodu glavice nalaze se jednopolni, ženski, jezičasti cvetovi. U centru su cevasti dvopolni (hemafroditni) cvetovi. Plod je ahenijum dugačak oko 6 mm sa nazubljenim obodom pri vrhu.

Stanište i rasprostranjenost[uredi]

Raste na planinama u pojasu bukovih i jelovih šuma, uz potoke i izvore u brdsko-planinaskom regionu, na starim krčevinama šuma i u kraškim vrtačama. Rasprostranjena je u južnim i istočnim Karpatima, istočnim Alpima, Balkanskom poluostrvu, Maloj Aziji i na Kavkazu.

Lekovito dejstvo i upotreba[uredi]

Koren, mirisa na kamfor, se koristi za odstranjivanje slobodnih radikala iz organizma. U narodnoj medicini omanom se leči bronhitis, plućne bolesti, prehlada i išijas.

Galerija[uredi]

Literatura[uredi]

  • Vuksanović, Snežana: Ljekovite biljke i šumski plodovi, Natura, Kolašin, 2007.
  • Gostuški, R: Lečenje lekovitim biljem, Narodna knjiga, Beograd, 1979.
  • Grlić, Lj: Enciklopedija samoniklog jestivog bilja, August Cesarec, Zagreb, 1986.
  • Djuk, A, Dž: Zelena apoteka, Politika, Beograd, 2005.
  • Jančić, R: Lekovite biljke sa ključem za određivanje, Naučna knjiga, Beograd, 1990.
  • Jančić, R: Botanika farmaceutika, Službeni list SCG, Beograd, 2004.
  • Jančić, R: Sto naših najpoznatijih lekovitih biljaka, Naučna knjiga, Beograd, 1988.
  • Kojić, M, Stamenković, V, Jovanović, D: Lekovite biljke jugoistične Srbije, ZUNS, Beograd 1998.
  • Marin, P, Tatić, B: Etimološki rečnik, NNK Internacional, Beograd, 2004.
  • Mindel, E: Vitaminska biblija, FaMilet, 1997.
  • Stamenković, V: Naše neškodljive lekovite biljke, Trend, Leskovac
  • Tucakov, J: Lečenje biljem, Rad, Beograd, 1984.
  • Šilić, Č: Šumske zeljaste biljke, IP Svjetlost, Sarajevo, 1990.

Spoljašnje veze[uredi]