Oton Iveković

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Oton Iveković
Datum rođenja(1869-04-17)17. april 1869.
Mesto rođenjaKlanjec
Austrougarska
Datum smrti4. jul 1939.(1939-07-04) (70 god.)
Mesto smrtiZagreb
Kraljevina Jugoslavija

Oton Iveković (17. april 1869, Klanjec4. jul 1939, Zagreb ili Veliki Tabor kod Klanjca[1][2]) je bio jedan od najistaknutijih hrvatskih slikara u vreme Austrougarske, unutar Kraljevine Hrvatske i Slavonije, i kasnije u vreme Jugoslavije.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Slika: Smrt kralja Petra Svačića na Gvozdu 1097. godine

Oton Iveković počeo je da uči slikarstvo kod Kikereza u Zagrebu, a kasnije i kod Hafnera i Klauzena. Za dodatnu obuku je otišao u Beč i diplomirao je na Akademiji lepih umetnosti. Potom ide u Minhen i Karlsrue gde se specijalizuje za istorijsko slikarstvo.

Putovao je po Hrvatskoj, Bosni, Makedoniji, Italiji, Nemačkoj, Americi. Od svojih brojnih putovanja Iveković izradio je akvarele i skice. Dole su na primer radovi o starim hrvatskim gradovima, velebitskom planinskom lancu, takođe motivi nastali na njegovim putovanjima.

Nakon svojih putovanja radio je u ateljeu Bjađa Fađonija, a za vreme Prvog svetskog rata slikao je na bojištima. Kasnije je predavao kao profesor na Akademiji likovnih i vizuelnih umetnosti u Zagrebu.

Radio je i kao ilustrator knjiga. Za zagrebačko pozorište izrađivao je nacrte istorijskih kostima, te pisao o kostimografiji. Bavio se i publicistikom, pišući uspomene i putopise u kojima se očituje njegov polemički duh. Pred kraj života povukao se u dvorac Veliki Tabor.

Oton Iveković umro je 4. jula 1939. u dvorcu Veliki Tabor[1][2], koji se nalazi u Hrvatskom Zagorju. Sahranjen je u Klanjcu[2].

Delo i rad[uredi | uredi izvor]

Iveković je predstavnik akademskog realizma, a njegovo slikarstvo akademsko i puno domoljubnog romantičkoga zanosa. Uglavnom se bavio i koncentrisao na istorijske teme i motive, pre svega na hrvatsku istoriju[3] i narodnu nošnju, u kojima pronalazi svoje glavne teme nadahnuća. Takođe je zainteresovan za pojedine verske teme i motive. Tako su nastala dela kao što su „Dolazak Hrvata na more“, „Pogubljenje Matije Gupca“ i „Krunisanje kralja Tomislava“. Ovo njegovo delo smatra se vrhuncem ondašnje umetnosti u Hrvatskoj.

Uz istorijske radove, koji su i najpopularniji, najkvalitetniji su mu radovi neposredne i sveže skice čestih putovanja po Lici, Dalmaciji i Bosni. Najčešće je slikao istorijske motive, portrete i pejzaže.

Mnoge od njegovih slika su i dalje ostale ključni simboli hrvatskog identiteta i istorije.

Galerija (odabrane slike)[uredi | uredi izvor]

Izvori[uredi | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (jezik: nemački) (ÖBL). Tom 3, Izdavačka kuća Austrijske akademije nauka, Beč 1965, pp. 49.
  2. 2,0 2,1 2,2 Kratka biografija Otona Ivekovića na www.hrt.hr (jezik: hrvatski) Arhivirano na sajtu Wayback Machine (12. maj 2010), Pristupljeno 17. 4. 2013.
  3. ^ Stanoje Stanojević, Narodna enciklopedija, Zagreb, 19251929.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]