Lukijan Bogdanović

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Patrijarh srpski Lukijan (Bogdanović)
Lukijan Bogdanović.jpg
Osnovni podaci
Pomjesna crkvaSrpska pravoslavna crkva
EparhijaArhiepiskopija beogradsko-karlovačka
Arhijerejski činpatrijarh
Titulaarhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski
SjedišteBeograd
Godine službe(1908—1913)
PrethodnikGeorgije (Branković)
Prethodna eparhijaEparhija budimska
Godine službe(1897—1908)
PrethodnikArsenije Stojković
NasljednikDimitrije (Pavlović)
NasljednikGeorgije Zubković
Lični podaci
Svetovno imeLazar Bogdanović
Datum rođenja(1867-05-10)10. maj 1867.
Mjesto rođenjaBaja
Austrijsko carstvo
Datum smrti1. septembar 1913.(1913-09-01) (46 god.)
Mjesto smrtiBad Gaštajn
Austrougarska

Lukijan Bogdanović (Baja, 10. maj 1867Bad Gaštajn, 1. septembar 1913) bio je arhiepiskop karlovački i patrijarh srpski od 1908. do 1913. godine i dobrotvor.[1]

Biografija[uredi | uredi izvor]

Grobovi srpskih patrijarha Lukijana Bogdanovića i Georgija Brankovića u kripti manastira Vavedenja Presvete Bogorodice u Sremskim Karlovcima

Lukijan (svetovno ime Lazar) Bogdanović je rođen 1867. godine u Baji u Ugarskoj. Njegov otac Aleksandar rođen je u Baranji u Pečvaru, a u Baju se preselio kao trgovac, gde je držao malu radnju. Mati Milica rođ. Letić bila je bliska rođaka patrijarha Georgija Brankovića. Lukijan Bogdanović se školovao u rodnoj Baji, Sremskim Karlovcima i u Jegri (mađ. Eger)

Zamonašio se 1891. godine i uskoro postao arhimandrit manastira Vaznesenja Hristovog u Beočinu. Za episkopa Eparhije budimske postavljen je 1892. godine. Dana 10. novembra 1907. osvetio je kamen temeljac novog zdanja peštanskog Tekelijanuma.

Izabran je za srpskog patrijarha 22. septembra 1908. sa 33 glasova za i 25 protiv, mada je većina saborska prvo za patrijarha izabrala vršačkog episkopa Gavrila Zmejanovića, čiji izbor ugarski premijer Šandor Vekerle (mađ. Wekerle Sándor) nije prihvatio. Zatim je saborska većina za srpskog patrijarha izabrala episkopa bačkog Mitrofana Ševića. On se, međutim, pod pritiskom kraljevskog komesara povukao.

Godine 1912. mađarska vlada Ištvana Tise (mađ. Tisza István) je ukinula srpsku crkvenu autonomiju. Srpska štampa je zbog nastale situacije okrivila patrijarha Bogdanovića.

Iste godine zbog hirotonisanja Georgija Zubkovića za novog episkopa budimskog izazvao je veliko nezadovoljstvo kod mađarskog premijera Ištvana Tise.

Posle svih ovih nemilih događaja patrijarh Bogdanović je 1. septembra 1913. godine u austrijskom gradu Bad Gaštajnu pod nerazjašnjenim okolnostima nestao. Njegovo nago telo pronađeno je u reci Ahe. Odsečena glava patrijarha Bogdanovića nikada nije pronađena.[2] Prema izveštajima tadašnje srpske štampe u Austrougarskoj postoji sumnja da je poglavar Srpske pravoslavne crkve pao kao žrtva politike mađarskog premijera Ištvana Tise.

Patrijarh Lukijan se isticao velikim godišnjim prilozima Srpskom privrednom društvu „Privrednik“ i bio je jedan od osnivača Patronata Privrednikovih dobrotvora i njegov aktivan član.

Titule i priznanja[uredi | uredi izvor]

  • 22. septembar 1908 - 1. septembar 1913: Njegova Ekselencija Patrijarh srpski Lukijan Bogdanović

Odlikovanja[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Vuković 1996, str. 290-293.
  2. ^ Patrijarh Lukijan ubijen zbog obračuna sa Srbijom? („Večernje novosti“, 17. novembar 2013)
  3. ^ Acović, Dragomir (2012). Slava i čast: Odlikovanja među Srbima, Srbi među odlikovanjima. Belgrade: Službeni Glasnik. str. 96. 
Uzburkano more (Uroš Predić, 1910)

Literatura[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]


Prethodnik:
Jeremija Mađarević
Episkop budimski 18971908
Naslednik:
Georgije Zubković
Prethodnik:
Georgije (Branković)
arhiepiskop karlovački i patrijarh srpski 19081913 Naslednik:
Dimitrije (Pavlović)