Srpska Crnja

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Srpska Crnja

Pravoslavna crkva
Pravoslavna crkva

Grb
Osnovni podaci
Država Zastava Srbije Srbija
Pokrajina Zastava Vojvodine Vojvodina
Upravni okrug Srednjobanatski
Opština Nova Crnja
Stanovništvo
Stanovništvo (2011) 4383
Gustina stanovništva 64 st/km²
Položaj
Koordinate 45°43′14″N 20°41′11″E / 45.720666, 20.6865
Vremenska zona srednjoevropska:
UTC+1
Nadmorska visina 72 m
Površina 68,8 km²
Srpska Crnja na mapi Srbije
{{{alt}}}
Srpska Crnja
Srpska Crnja na mapi Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj 23220
Pozivni broj 023
Registarska oznaka ZR


Koordinate: 45° 43′ 14" SGŠ, 20° 41′ 11" IGD

Srpska Crnja je naselje u Srbiji u opštini Nova Crnja u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 4383 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5046 stanovnika).

Istorija[uredi]

O vremenu gradnje hrama u Srpskoj Crnji postoji nedoumica. Prema S. Borovskom, sazidan Srpska Crnja se prvi put pominje u srednjem veku (1373. god.), pod imenom Corna, Godine 1482. pominje se Crno Selište (danas Menos), a 1528. godine, na najstarijoj karti Ugarske, ubeležena je kao veće naselje. U XVI veku Turci zauzimaju Banat (1552.) i u Crnji formiraju svoje naselje na Menosu. Prvi delimični popis stanovništva je iz turskih vremena (1660. god.) kada se pominju jedan sveštenik i nekoliko imućnijih ljudi u selu. Tada je već postojala crkva.

Velika bitka između hrišćanske carske vojske, koju je predvodio knez Fridrih Avgust, i turske vojske na čelu sa sultanom Mustafom, odigrala se 26. avgusta 1696. godine u blizini Crnje, u delu hatara koji se danas zovu Seleš i Endres, na reci Begej, koji je u to vreme tuda proticao. Srpske čete predvodio je Jovan Monastirlija.

Carski vojnici i graničari (militari), koji su učestvovali u borbama protiv Turaka kod Slankamena (1691.), Srpske Crnje (1696.) i Sente (1697.), naselili su se 1698. godine u Crnji. Tada je naseljeno 13 porodičnih zadruga Srba i Crnogoraca. Mnoge crnjanske porodice vode poreklo od ovih graničara (militara), koji su proteravši Turke došli na crnjansku gredu.

Početkom XVIII veka (1716.) u Crnju dolaze austrijski inženjeri, koji premeravaju hatar i formiraju naselje i ulice, ušoravaju kuće, koje su bile razbacane na sve strane. Od 1718. godine Crnja više nije pod turskom upravom, već pripada Austriji. Godine 1753. izvršena je kolonizacija Crnje. Iz mesta Semialj (danas u Rumuniji) preseljeno je 68 srpskih porodica, sa oko 500 članova, a sa njima i manji broj Rumuna.

Krajem XVIII veka (1790.), naseljeno je na zapadnoj strani Crnje 55 porodica Nemaca iz Žombolja. Od tada se stari, veći deo naselja zove Srpska Crnja, a novi Nemačka Crnja. U to vreme pukovnik Čekonić, poreklom Hrvat, prvo dobija za zasluge a zatim kupuje najveći deo hatara Srpske Crnje.

U prvoj polovini XIX veka, naseljen je manji broj Mađara, najviše na majurima i salašima grofa Čekonića, koji je već tada posedovao 30.000 jutara zemlje. Prema podacima iz 1836. godine ukupno je Crnja imala 4.370 stanovika, od toga Srpska Crnja 2.832, a Nemačka Crnja 1.538. Popis stanovništva 1878. godine pokazuje da u Srpskoj Crnji ima 770 kuća i 3.800 stanovnika, u Nemačkoj Crnji 260 kuća i 2.600 stanovnika. U velikom požaru, koji je izbio 1886. u Nemačkoj Crnji, a proširio se na Srpsku Crnju, izgorelo je 250 kuća.

U XX veku (1920.) osnovano je novo naselje, severno od Srpske Crnje, pod nazivom Vojvoda Bojović. Naseljavanje je izvršeno u periodu 1920. - 1924. (?), kada je izgrađeno 400 kuća. U njih se uselilo 30 dobrovoljačkih porodica iz Prvog svetskog rata, ostalo su bili kolonisti iz Crnje, Klarije i Rumunije. Poslednja kolonizacija Srpske Crnje, bila je 1945. godine, kada se u napuštene nemačke kuće uselilo 400 srpskih porodica, sa 2.000 članova iz Bosanske Krajine (okolina Ključa i Mrkonjićgrada). Posle Drugog svetskog rata, sva tri naselja: Srpska Crnja, Nemačka Crnja i Vojvoda Bojović, spojena su u jedno pod nazivom: Srpska Crnja.

Najveći broj stanovnika (8.200) imala je Srpska Crnja 1948. godine. Granični prelaz prema Rumuniji otvoren je 1970. godine i od tada se mesto nalazi na međunarodnom putu Zrenjanin - Temišvar. Prema popisu iz 1991. Srpska Crnja je imala oko 5.000 stanovnika, a prema podacima iz 2002. godine 4.379 stanovnika.

Demografija[uredi]

U naselju Srpska Crnja živi 3482 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,0 kod muškaraca i 42,8 kod žena). U naselju ima 1584 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,77.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 8220 [1]
1953. 7977
1961. 7376
1971. 6001
1981. 5467
1991. 5046 4885
2002. 4451 4383
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[2]
Srbi
  
3.672 83,77%
Romi
  
413 9,42%
Mađari
  
163 3,71%
Jugosloveni
  
20 0,45%
Crnogorci
  
13 0,29%
Nemci
  
11 0,25%
Rumuni
  
9 0,20%
Hrvati
  
8 0,18%
Makedonci
  
5 0,11%
Bugari
  
4 0,09%
Ukrajinci
  
2 0,04%
Slovaci
  
2 0,04%
Muslimani
  
1 0,02%
nepoznato
  
3 0,06%


Poznate ličnosti[uredi]

Poznate javne ličnosti rođene u Srpskoj Crnji:

Reference[uredi]

  1. ^ Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  2. ^ Knjiga 1, Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-00-9
  3. ^ Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Spoljašnje veze[uredi]

Vikiostava
Vikimedijina ostava ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: Srpska Crnja