Tarot

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Tarot

Tarot, taro ili tarok (franc. Le Tarot, ital. Tarocchi) ilustrovani je špil karata, nastao sredinom 15. veka u zapadnoj Evropi. Prvobitno je osmišljen kao špil za igranje društvenih igara. Između ostalih, njime se igraju tarokini, tarok, taro i kenigrufen. Od 18. veka tarot počinje da se koristi i za predviđanje sudbine. Vremenom je zauzeo široku primenu u okultizmu.

Broj karata u špilu varirao je od zemlje do zemlje. Danas špil obično obuhvata 78 karata koje se dele na veliku i malu arkanu. Velika arkana sastoji se od 22 karte koje su numerički poređane od „Lude” (označena nulom) do „Univerzuma” (označenog brojem 22). Mala arkana ima 56 karata i one su podeljene na četiri grupe: mačeve. pehare, dinare i štapove. Svaka od ovih grupa sastoji se iz 14 karata - četiri dvorske karte (kralj, kraljica, vitez i paž) i deset karata numerički poređanih od jedan do deset. Najpoznatiji špilovi tarota za gatanje su Marsejski i Rajder-Vajtov špil, ali su danas na tržištu prisutni različito dizajnirani špilovi. Okultisti veruju da se tarot: ...služi jezikom simbola - jezikom nesvesnog koji nam, ukoliko mu pravilno pristupimo, može otvoriti skrivene odaje naše duše. Um koji se bavi tarotom razotkriva značenja koja često ne mogu biti jasno definisana u svetlu i svetu razuma. Tarot tako spaja čovekovu realnost s realnošću duha, povezujući različite nivoe stvarnosti i otvarajući nam vrata kroz koja ranije nismo mogli prolaziti."[1] Ne postoje nikakvi naučni dokazi da se tarotom može predvideti budućnost.

Istorija[uredi]

Prvi sačuvani špilovi tarota potiču iz 15. veka i služili su za igranje društvenih igara. Tek od 18. veka zabeleženi su prvi slučajevi predviđanja sudbine uz pomoć špila. Vremenom, pojedini okultisti su postavili hipotezu po kojoj su Templari preuzeli ove simboličke pločice od tajnog bratstva Druza u Libanu. Tarot započinje sa egipatskim piramidama, put ga vodi preko Balbeka, Akre sve do Pariza, stecišta reda Templara. Kristijan Pitoa, bibliotekar u Ministarstvu obrazovanja (u vreme vladavine Napoleona), napisao je da su najveće naučne tajne bile ugravirane na malim tablicama tarota. Sam naziv „Nabi“ otkriva proročku dimenziju tarota. Ovakve tvrdnje o staroegipatskom i templarskom poreklu tarota nisu utemeljene na naučnim činjenicama i zvanična istorija ih odbacuje.

Mnogi ljubitelji ezoteričnih znanja, pa i Jungu,[traži se izvor]. smatraju da je ključ enigme tarota sadržan u dvadesetprvoj karti, karti Svet ili Univerzum. Poslednja karta, XXI - Svet, ima „glavne“ znake Zodijaka - Vodoliju, Škorpiju, Lava i Bika u četiri ugla karte u liku Ribe, Orla, Lava i Bika, koji su bili dobro poznati Egipćanima. Karta uspostavlja istorijsku vezu sa Egiptom. Sfinga je bila naslikana na starim freskama u ljudskom liku, sa telom bika, nogama lava i krilima orla koji korenspondiraju sa četiri Zodijačka znaka karte Univerzum, ova „kosmička“ karta sa zodijačkim znacima i slikama Isusa, Univerzuma ili Kosmičke Majke predstavlja i astrološko značenje tarota. Zodijački krug predstavlja četiri elementa u njihova tri stanja: Rađanje ili početak evolucije, kulminaciju i pad ili involuciju. Znakovi vatre, zemlje, vazduha i vode koji se rađaju sa Ovnom, Bikom, Blizancima i Rakom kulminiraju u Lavu, Devici, Vagi i Škorpiji, a kreću se u smeru pada sa Strelcem, Jarcem, Vodolijom i Ribama.

U delu La Monde Primet (1773-1783) Antione Court de Gebelin, sa Kraljevske Akademije u Rošelu, poziva se na staru egipatsku knjigu koja je spašena iz požara u aleksandrijskoj biblioteci u vreme Cezarove invazije na Egipat. „Ona sadrži njihovo učenje o neprestanom preobražaju ličnosti i prirode. Ova knjiga dnevnog Egipta jeste drevna i za tarot, koji mi imamo u kartama, samo što mi u kartama umesto sfinginog lika stavljamo lik Papese. Ime Tarot se dovodi u vezu sa Istokom, gde je Visoki Sveštenik u drevno doba bio pripadnik državnog kulta.“

Antonio Dragoni pisao je, 1814. godine da je Pitagora preneo egipatsku okultnu doktrinu i pretočio je u tarot. Ako se ne broji karta Luda, sa brojem 0, ostaje u tarotu 77 karata, dakle 11h7. Tih 77 karata su podeljene u dve grupe - 3x7=21 karta sa simbolima ili Velika Arkana i 8h7=56, Mala Arkana.

Elifas Levi je objavio 1856. godine knjigu „Dogma i ritual visoke magije“ u kojoj dovodi u vezu slova hebrejske azbuke sa kartama Velike Arkane, a povezao je i 4 boje sa pentagrama i simbolici istinitog imena Božijeg.

Mek Gregor Maters 1888. godine u knjizi „tarot“ navodi nekoliko anagrama za reči Taro:

  • Tora - Zakon na hebrejskom
  • Troa - Vrata na hebrejskom
  • Rota - Točak na latinskom
  • Orat - Govor, moliti, hvaliti na latinskom
  • Taor/Taur - Egipatska boginja tame
  • Ator/Athor - Egipatska boginja radosti - Hathor

Martiano da Tortona u svom tekstu koji je napisan 1418. godine tvrdi da su se karte za igranje pojavile u Evropi negde oko 1377. godine, a Tarot karte 40 godina kasnije. On napominje da su te karte bile, u simboličkom smislu povezane sa Grčkom mitologijom, i da su se na kartama nalazili crteži Grčkih božanstava.

U drugim umetnostima[uredi]

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ Douglas, Alfred. The Tarot: The Origins, Meaning and Uses of the Cards. Penguin Books. 
  2. ^ C J Ackerley (1. 1. 2007). T S Eliot: 'The Love Song of J. Alfred Prufrock' and 'The Waste Land'. Humanities-Ebooks. str. 36—. ISBN 978-1-84760-015-8. 
  3. ^ Galerija tarot Ivan Pavić, khazars.com (Pristupljeno: 29. 4. 2019)

Literatura[uredi]

  • Douglas, Alfred. The Tarot: The Origins, Meaning and Uses of the Cards. Penguin Books. 

Spoljašnje veze[uredi]