Umberto Eko

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Umberto Eko
Eco, Umberto-1.jpg
Umberto Eko, italijanski pisac i filozof
Puno ime Umberto Eko
Datum rođenja (1932-01-05)5. januar 1932.
Mesto rođenja Alesandrija
 Italija
Datum smrti 19. februar 2016.(2016-02-19) (84 god.)
Mesto smrti Milano
 Italija
Škola Univerzitet u Torinu
Epoha Filozofija 20. i 21. veka
Regija Zapadna filozofija
Škola filozofije Semiologija
hermeneutika
Interesovanja Estetika
epistemologija
recepcionistička kritika
istorija srednjeg veka
Ideje Otvoreno delo
metafora
granice tumačenja

Umberto Eko (ital. Umberto Eco; Alesandrija, Pijemont, 5. januar 193219. februar 2016) bio je italijanski pisac, filozof, estetičar, semiolog, teoretičar književnosti, esejist i istoričar srednjeg veka. Poznat je po svojim romanima i značajnim esejističkim delima.

Tokom 1960-ih bavio se estetikom i istakao se kao jedan od najznačajnijih predstavnika avangarde u italijanskoj kulturi. Pripadao je književnom pokretu Grupa 63. Bio je osnivač književnih časopisa Il Marcatre i Il Quindici. U svom istraživačkom radu bavio se proučavanjem sredstava masovnog informisanja u okviru semiologije i estetike primenom strukturalističkog metoda. Estetika televizijskog iskustva, estetske strukture direktnog prenošenja, sloboda događaja i determinacija, analiza poetskog jezika, otvorenost i teorija informacija, teme su kojima se bavio.

Radio je pet godina kao urednik u redakciji za kulturu u Radiotelevisione Italiana (RAI) RAI od 1954. do 1959. godine. Pomno je pratio i lucidno analizirao savremenu kulturu, komunikacije, univerzum informacija i informacionu estetiku. Pored opšte semiologije, bavio se semiologijom vizuelnih poruka, semiologijom arhitekture, epistemologijom strukturalnih modela i semiološkom granicom. U okviru hermeneutike i teorije književnosti bavio se semiologijom teksta, tumačenjem metafora, problemom krivotvorenja i falsifikata i granicama tumačenja. Od 1971. bio je redovni profesor estetike vizuelnih komunikacija i semiologije na Univerzitetima u Torinu, Milanu, Firenci, Univerzitetu Kolumbija u Njujorku, Jejlu i gostujući profesor na mnogim fakultetima. Godine 1980. objavio je filozofsko-detektivski roman Ime ruže koji je postao jedan od najčitanijih i najprevođenijih romana. Ekov drugi roman, Fukoovo klatno takođe je doživeo veliki uspeh. Bavio se pisanjem, živio u Milanu i Riminiju sa suprugom Renatom koja je istoričar umetnosti. Na Univerzitetu u Bolonji vodio program iz komunikologije. Pisao je kolumnu za L’Espresso nazvanu La bustina di Minerva (Minervina svaštara). Ima sina i ćerku.

Za roman Ime ruže dobio je Premio Strega 1981. godine.

Biografija[uredi]

Počasni doktorati[uredi]

  • Eko je dobio preko 30 počasnih doktorata na mnogim uglednim univerzitetima širom sveta.

Bibliografija[uredi]

Teorijska dela[uredi]

  • Estetski problem u sv. Tome Akvinskog 1956. (Il problema estetico in San Tommaso)
  • Umetnost i lepo u estetici srednjeg veka 1959., (srp. izd.1994.)
  • Otvoreno djelo 1962., (Opera Aperta 1962, srp. izd.1965.)
  • Džojsove poetike, (srp. izd. 1965.)
  • Kultura, informacija, komunikacija 1968., (La struttura assente 1968, srp. izd. 1973.)
  • Napomene uz Ime ruže, 1983 (Postille al 'Nome della rosa' 1983.)
  • Minervina svaštara, (La Bustine di Minerva 2000, antologija novinskih kolumni i komentara 1994.)
  • Kant i kljunar (Kant e l'omitorinco 1997, 1997.)
  • Spisi o moralu
  • Kako se piše diplomski rad (srp. izd. 2000.)
  • Granice tumačenja 1995., (I limiti dell'interpretazione, srp. izd.2001.)
  • O književnosti, (Sulla letteratura, srp. izd. 2002.)
  • Minimalni dnevnik (Diario Minimo1963, Il secondo Diario Minimo 1990.)
  • Kazati gotovo istu stvar 2003., (Dire quasi la stessa cosa, srp. izd. 2011.)
  • Istorija lepote 2004., (srp. izd. 2008.)
  • Istorija ružnoće 2008.
  • Beskrajni spiskovi
  • Ispovesti mladog romanopisca 2013.

Romani[uredi]

Knjige za decu[uredi]

  • Bomba i general (La bomba e il generale, 1966, Rev. 1988)
  • Tri kosmonauta (I tre cosmonauti, 1966)
  • Gli gnomi di Gnu, 1992

Spoljašnje veze[uredi]