Filološki fakultet Univerziteta u Beogradu

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Filološki fakultet

Logo fakulteta

Filološki fakultet, ulaz sa Studentskog trga.
Filološki fakultet, ulaz sa Studentskog trga.

Datum osnivanja 1960.
Tip državni
Univerzitet Univerzitet u Beogradu
Sedište Beograd (Srbija)
Dekan Aleksandra Vraneš
Broj odseka 31
Mrežno mesto http://www.fil.bg.ac.rs/


Filološki fakultet Univerziteta u Beogradu nalazi se na Studentskom trgu 3, između zgrade Rektorata Univerziteta u Beogradu i zadužbine Ilije M. Kolarca.

Uprava Fakulteta[uredi]

Dekan Fakulteta je prof. dr Aleksandra Vraneš.

Prodekani su prof. dr Ljiljana Bajić (za nastavu), prof. dr Ljiljana Marković (za finansije) i prof. dr Zoran Paunović (za nauku i međunarodnu saradnju).

Razvoj filoloških disciplina u Srbiji[uredi]

Institucionalizovano izučavanje filoloških disciplina postoji u novovekovnoj Srbiji još od vremena ustanovljenja Velike škole u Beogradu 1808. godine, u kojoj su se učili srpski i nemački jezik.

Istorija visokog školstva u Srbiji počinje sa osnivanjem Liceja kneževine Srbije 1838. godine u Kragujevcu. Nastava stranih jezika je i zakonski utemeljena 1839. godine, kada se pored nemačkog u nastavni plan uvodi i francuski jezik. Dve godine kasnije, 1841. Licej je preseljen u Beograd.

Na temelju Liceja, knjaz Mihailo je 1863. godine osnovao Veliku školu (Akademiju) koja je useljena u zadužbinu kapetana Miše Anastasijevića na Velikoj pijaci (danas: Studentski trg). U toj zgradi se danas nalazi Rektorat Univerziteta u Beogradu i Katedra za srpski jezik Filološkog fakulteta. Velika škola je bila podeljena na tri fakulteta: Filozof(ij)ski, Tehnički i Naučni.

Filozofski fakultet Velike škole podeljen je 1873. godine na dva odseka: Filološko-istorijski i Prirodno-matematički. Katedra za slovensku filologiju i istoriju svetske književnosti postojala je od 1873. godine, a iz nje se 1876. godine izdvojila Katedra za srpsku i slovensku književnost. Filološko-istorijski odsek je kasnije, 1896. godine, podeljen na Lingvističko-literarni i Istorijsko-geografski. Na Lingvističko-literarnom odseku stručni predmeti su bili: Srpska i slovenska filologija, Istorija srpske i jugoslovenske književnosti, Latinski i grčki jezik i književnost, Francuski i nemački jezik i književnost i Teorija književnosti.

Utemeljenje Beogradskog univerziteta 1905. godine dalo je nov polet filološkim disciplinama koje su se razvijale u organizacionom okviru Filozofskog fakulteta do 1960. godine, kada je osnovan Filološki fakultet.

Filološki fakultet, ulaz iz Knez Mihajlove ulice.

Filološki fakultet (1960)[uredi]

Filološki fakultet je postao samostalna nastavna i naučna ustanova izdvajanjem iz Filozofskog fakulteta školske 1960/61. godine.

Neposredno po izdvajanju, Fakultet je imao jedanaest nastavnih grupa: Srpskohrvatski jezik, Jugoslovenska književnost, Jugoslovenska i svetska književnost, Slavistika, Francuski jezik, Italijanski jezik, Engleski jezik, Nemački jezik, Opšta književnost, Orijentalna filologija i Albanologija.

Postdiplomske odnosno magistarske studije uvedene su školske 1961/62. godine.

Od 1996. godine u Kragujevcu počinje sa radom Nastavno odeljenje Filološkog fakulteta, sa studijskim grupama za srpski, engleski, francuski, španski i nemački jezik i njihove književnosti. 2002. godine ovo odeljenje, odlukom Vlade Republike Srbije, dobija samostalnost i, zajedno sa odeljenjem za muzičke umetnosti FMU i odeljenjem primenjenih umetnosti FPU, spaja se u jedinstven fakultet, Filološko-umetnički fakultet Univerziteta u Kragujevcu (skraćeno FILUM).

Dekan fakulteta u dva mandata (1987–1989 i 1989–1991) bio je Nikša Stipčević.

Katedre[uredi]

Fakultet ima 15 samostalnih katedri:

  • Katedra za srpski jezik sa južnoslovenskim jezicima
  • Katedra za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima
    • Grupa za srpsku književnost i jezik
    • Grupa za srpsku književnost i jezik sa opštom književnošću (od šk. 2009/10. „sa komparatistikom")
  • Katedra za opštu književnost i teoriju književnosti
    • Grupa za opštu književnost i teoriju književnosti
  • Katedra za iberijske studije
  • Katedra za neohelenske studije

Posebnu jedinicu Fakulteta predstavlja Seminar za društvene nauke, koji organizuje nastavu filozofije, estetike, etike, kulturologije, komunikologije, socijalne ekologije i psihologije za sve studijske grupe.

Naučni centri[uredi]

Na Fakultetu ima 5 posebnih naučnih centara:

  1. Centar za postdiplomske i doktorske studije
  2. Međunarodni slavistički centar
  3. Centar za srpski jezik kao strani
  4. Centar za naučnoistraživački rad i izdavačku delatnost
  5. Institut Konfucije
  6. Ruski centar

Izdavačka delatnost[uredi]

Fakultet izdaje sledeće periodične publikacije:

  • Prilozi za književnost, jezik, istoriju i folklor (od 1921. godine)
  • Anali Filološkog fakulteta (od 1961. godine)
  • Filološki pregled (glasilo Fakulteta od 1997. godine)

Od 1961. izlazi i serija monografskih publikacija Monografije Filološkog fakulteta, u kojoj je do sada objavljeno preko 80 doktorskih disertacija i ostalih monografskih radova.

Studentski protest 2011. godine[uredi]

U sedam časova ujutro, 17. oktobra 2011. godine, studenti Filološkog fakulteta zauzeli su zgradu fakulteta i naredili prekid nastave.[1] Sve prostorije su ubrzo bile pod barikadama od stolica i klupa, u holu su ispisane parole i transparenti, a studenti koji su došli na predavanja napustili su zgradu. Aleksandra Vraneš, dekan Filološkog fakulteta, potvrdila je da je fakultet u blokadi i da nastave neće biti. Prema rečima studenata koji su protestovali, razlog za blokadu su izuzetno visoka školarina (119.000 dinara), teški uslovi za upis i prelazak na budžetsko finansiranje. Jedan od njihovih zahteva upućenih Vladi je bio i da studentima koji su van budžetske kvote, a ostvarili su više od 48 ESPB bodova, država obezbedi školarinu.[2] Blokadi su prethodili protesti 6. i 14. oktobra, kao i protestna šetnja od platoa ispred Filozofskog fakulteta do zgrade Vlade u ulici kneza Miloša.[3] Ministar prosvete Žarko Obradović najpre je rekao da će zahtevi studenata biti ispunjeni,[4] a nešto kasnije dao potpuno kontradiktornu izjavu, da država nema novca da plati školarinu svakom studentu.[5] Štrajkači su zbog toga najavili radikalizaciju protesta.[6] Ipak, studenti prve godine italijanskog jezika su 24. oktobra omogućili ulaz u slušaonicu i odslušali prvo predavanje od početka protesta, uprkos konstantnom ometanju starijih kolega. Od tada se nastava na pojedinim grupama održavala povremeno, u bibliotekama i zbornicama, a nedelju dana kasnije protest je okončan i nastava je počela da se vrši redovno.

Reference[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]

Sa drugih Vikimedijinih projekata :