Cerovica (Kučevo)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Za druga značenja, pogledajte Cerovica (višeznačna odrednica).
Cerovica
Dom kulture.jpg
Dom kulture u Cerovici
Administrativni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Braničevski
Opština Kučevo
Stanovništvo
Stanovništvo
 — (2011) Pad 314
Položaj
Koordinate 44°27′41″ SGŠ; 21°38′22″ IGD / 44.4614° SGŠ; 21.6394° IGD / 44.4614; 21.6394 Koordinate: 44°27′41″ SGŠ; 21°38′22″ IGD / 44.4614° SGŠ; 21.6394° IGD / 44.4614; 21.6394
Vremenska zona UTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Nadmorska visina 195 m
Cerovica na mapi Srbije
Cerovica
Cerovica
Cerovica na mapi Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj 12240
Pozivni broj 012
Registarska oznaka PO

Cerovica je naselje u Srbiji u opštini Kučevo u Braničevskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 314 stanovnika.

Demografija[uredi]

U naselju Cerovica živi 308 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,6 godina (39,8 kod muškaraca i 41,3 kod žena). U naselju ima 125 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,05. Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[1]
Godina Stanovnika
1948. 366
1953. 428
1961. 371
1971. 334
1981. 296
1991. 436 384
2002. 537 381
2011. 314
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[2]
Srbi
  
270 70,86 %
Vlasi
  
94 24,67 %
Hrvati
  
5 1,31 %
Rumuni
  
2 0,52 %
Jugosloveni
  
2 0,52 %
Albanci
  
1 0,26 %
nepoznato
  
3 0,78 %


Geografija[uredi]

Selo Cerovica se nalazi u istočnoj Srbiji na 153 km istočno od Beograda, a samo 2 km od Kučeva. Na obroncima Zviških i Homoljskih planina proteže se selo Cerovica sa prosečnom nadmorskom visinom od 195 m.

Istorija[uredi]

Prvi podaci o naselju na području sadašnje Cerovice potiču iz perioda Rimskog carstva. Među prvim stanovnicima tadašnjeg naselja bili su Kelti i oni su naseljavali područje pored potoka takozvano Corovica, zapadno od današnje Kolonije.

Kelti su mahom bili rudari koji su radili u rudniku u Majdan - Kučajni. Iz tog perioda postoje ostaci groblja vidljivo i danas.

Drugi pogrom ovih stanovnika desio se u periodu Turaka. Selo je bilo izgrađeno u zabačenim gustim šumama ali je turski put prolazio delom teritorije paralelno kuda vodi danas asfaltni put za centar naselja Cerovica. Prolazeći tu u odlasku za Kladurovo u rano jutro, turska vojska čuvši petlove otkrili su selo i pobili sve što su zatekli i sve kuće spalili.

Podaci govore da je nakon toga formirano naselje u delu takozvanom Šćomna (Staro selo). Među prvim koji su se doselili u Šćomnu bio je Jova Prvu bežeći od zuluma Turaka iz okoline Krivelj kod Bora. U tom periodu važilo je da turski subaša prvu noć provede sa mladom kada se naš čovek ženi, ali Jova Prvu je dohvatio pušku i ubio subašu i tako se sklonio na ovo skriveno mesto i tu sa ženom sagradio kuću pored izvora zvano Česma. Ubrzo zatim došao je i njegov brat, doselio se i sagradio kuću pored drugog izvora zvani Bobat.

Karakteristika tog naselja je bila da su svi žitelji imali kuće sa okućnicom pored puta i potoka ne veći od 5 ari. Njihova imanja su se nalazila na području današnjeg dela Cerovice tz. Polje, Bojnatovac i Valja. Da bi obrađivali svoja imanja i gajili stoku morali su svakog jutra da idu na svoje salaše, a uveče da se vrate svojim kućama. U centru sela su izgradili zajedničku kolibu sa prostranom prostorijom koja im je služila za njihove skupove i narodna veselja.

Takođe na području Šćomne sada već Cerovice a pominje se od 1465. godine od kada zvanično postoji pod tim imenom, postojalo je i mesno groblje. Naziv je dobilo od trgovaca koji su prolazili putem iz Gornje Kruševice (sadašnje Kučevo) za Kladurovo pa videvši prostrane stoletne cerove šume povikaše u glas „kako su lepi ovi cerovi“ i dadoše naselju ime Cerovica koje se i do danas očuvalo. Zbog svakodnevnog mukotrpnog odlaska i povratka iz sela na salaše i obrnuto, nakon Drugog svetskog rata počinje masovno iseljavanje iz starog sela Cerovice i svako gradi novu kuću na svom imanju na području dela Polje i Bojnatovac. Na taj način od sela zbijenog tipa nastalo je selo razbijenog tipa sa zaseocima Bojnatovac, Polje - Centar, Staro selo - Valja.

Karakteristično je da se vekovima na ovom području stanovnistvo bavilo poljoprivredom i stočarstvom. U ranijem periodu radi lakšeg čuvanja mnogobrojne stoke postojala je utrina - ograđeni prostor udruženih pašnjaka na kome se stoka vodila na ispašu, a inače brigu oko ograde su vodili vlasnici stoke tako što su čuvajući stoku imali deonice da obilaze i popravljaju oštećenja. Ulaz u samu utrinu je bio u predelu zvanom Ogrez. U ranijem periodu postojao je starešina sela ili kmet, a među prvima se pominje Petrić koji je najviše doprineo formiranju Cerovice i organizovanju ljudi na ovim prostorima. Danas su građani u naselju Cerovica organizovani radi ostvarivanja svojih potreba u okviru Mesne zajednice Cerovica, a koji je deo jedinstvenog sistema lokalne samouprave u Opštini Kučevo.

Sedište MZ Cerovica je u Cerovici - Dom kulture. MZ Cerovica graniči se sa sledećim MZ: Kučevo, Kučajna, Kaona i u jugozapadnom delu sa Nacionalnim parkom prema Krstu. Cerovica ima razvijenu putnu mrežu na svojoj teritoriji kud prolazi i regionalni put Kučevo Petrovac, a takođe centar je asfaltnim putem povezan sa centrom Kučeva, ostala putna mreža su putevi nasipani rizlom.

Reference[uredi]

  1. „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  2. „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  3. „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Spoljašnje veze[uredi]