Huejuen

С Википедије, слободне енциклопедије
Huejuen
慧遠
Huiyuan
Huejuen
Druga imenaHuiyuan
Datum rođenja334.
Mesto rođenjaŠansi provincija
 Kina
Datum smrti416.
Mesto smrtiĐangsi provincija
 Kina
PrebivališteKina
Državljanstvokinesko
Zanimanjefilozof, budistički učitelj
Radoviosnovao Donglin hram

Huejuen (kineski: 慧遠; Vejd-Džajls: Hui-yüan; 334–416) bio je kineski budistički učitelj koji je osnovao Donglin hram na planini Lušan u Đangsi provinciji i napisao tekst Zašto se monasi ne klanjaju pred kraljevima 404. godine. Rođen je u provinciji Šansi, i nakon dugog života budističkog učenja, završio je u provinciji Đangsi, gde je umro 416. godine. Iako je rođen na severu, preselio se na jug da živi na granicama istočne dinastije Đin.

Huejuen je posthumno imenovan Prvim patrijarhom budističke škole Čiste zemlje. Među njegovim sledbenicima su Huejguan (慧觀), Sengđi (僧濟), i Faan (法安).

Život[уреди | уреди извор]

Donglin hram kod planine Lušan
Tri smešljivca Tigrovske uvale” – Huejuen, Tao Juenming, i Lu Sjuđing – Soga Šohaku (1730-1781).

Huejuen je počeo studirajući Čuang Cea i Laozija u svojoj mladosti, kao i učenja Konfučija. Međutim, u svojoj 21. godini dok je boravio u Hebej provinciji on se konvertovao u budizam zaslugom Dao Ana, koji je bio kineski sledbenik Kučanskog misionara. Slušanje Daovih propovedi, uverilo je Huejuena da „napusti porodicu” i da se upusti u život budističkih učenja.[1] On je kasnije postao patrijarh hrama Donglin (Istočni šumski hram) na planini Lušan. Njegova učenja su bila raznovrsna, uključujući vinaju (戒律), meditaciju (禪法), abidarmu i prajnu ili mudrost. Iako Huejuen nije preuzeo inicijativu za uspostavljanje odnosa sa sekularnim svetom, imao je kontakte sa dvorskim i plemićkim porodicama. Huejuen je u dva navrata pozvao diktatora Huana Sjuana da učestvuje u raspravama o statusu sveštenstva, i Huejuen je odbranio nezavisnost klera. Pripadnici obrazovanih klasa došli su žive na planini Lu kao Huejuenovi laički sledbenici, koji su učestvovali u verskom životu. Pored svog učenja i interakcija sa sledbenicima budističke vere, on je isto tako održavao učenu prepisku sa monahom Kumarađivom.[2]

Godine 402, on je organizovao grupu monaha i laika u mahajansku sektu poznatu kao Budizam čiste zemlje, pri čemu je Čista zemlja zapadni raj Bude Amitabhe.[3]

Godine 404, Huejuen je napisao traktat Zašto se monasi ne klanjaju pred kraljevima (沙門不敬王者論).[4] Ova knjiga je simbolizovala njegove napore da potvrdi političku nezavisnost budističkog sveštenstva od dvorova monarhijskih vladara. U isto vreme, to je bio religijski i politički tekst koji je imao za cilj da ubedi monarhe i konfucijanske državne ministre da sledbenici budizma ultimatno nisu bili subverzivni. On je zastupao stanovište da budisti mogu postati dobri podanici u kraljevstvu zbog njihovog verovanja u osvetu karme i želje da se rode u raju. Uprkos reputacije budista da napuštaju svoje porodice zarad monaškog života, Huejuen je izjavio da „oni koji se raduju Budinom putu nepromenljivo prvo služe roditeljima i pokoravaju se svojim gospodarima.”[1]

Vidi još[уреди | уреди извор]

Reference[уреди | уреди извор]

  1. ^ а б Ebrey, Cambridge Illustrated History of China, 97.
  2. ^ Jones, Charles B. (2008). Was Lushan Huiyuan a Pure Land Buddhist? Evidence from His Correspondence with Kumārajīva About Nianfo Practice, 周文廣 - Chung-Hwa Buddhist Journal 21, 175-191
  3. ^ Shinko Mochizuki, Leo M. Pruden,Trans. (2001). Pure Land Buddhism in China: A Doctrinal History, Chapter 3: Hui-yuan of Mt.Lu, Pacific World Journal, Third Series, Number 3, 251
  4. ^ For a translation, see Leon Hurvitz, " 'Render unto Caesar' in Early Chinese Buddhism," Sino-Indian Studies, V, 4 (Santininketan), 80-114.

Literatura[уреди | уреди извор]