BBC One (TV kanal)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bi-Bi-Si van
ZemljaUjedinjeno Kraljevstvo
VlasnikBBC
Format slike16:9 576i (SDTV)
16:9 1080i (HDTV)
Veb-sajtwww.bbc.co.uk/bbcone

Bi-Bi-Si van (engl. BBC One) najznačajniji je televizijski kanal Britanske radio-televizije (Bi-Bi-Si) u Ujedinjenom Kraljevstvu, Ostrvu Men i Kanalskim ostrvima. Osnovan je 2. novembra 1936. kao Bi-Bi-Si televizijska usluga, i bio je prva svetska regularna televizijska usluga sa visokim nivoom rezolucije slike. Ime je promenjeno u Bi-Bi-Si TV 1960, koje je ostalo dok nije osnovan sestrinski kanal Bi-Bi-Si2 1964, kada je Bi-Bi-Si TV kanal postao poznat kao Bi-Bi-Si1, a sadašnji naziv je usvojen 1997.

Godišnji budžet kanala za 2012—13 je iznosio 1,14 milijardi £.[1] Kanal je finasiran preko naplate za televizijsku licencu zajedno sa drugim domaćim televizijskim stanicama, i zbog toga prikazuje neprekidan program bez komercijalnog oglašavanja. Trenutno je najgledaniji televizijski kanal u Ujedinjenom Kraljevstvu, ispred svog tradicionalnog rivala u gledanosti, Aj-Ti-Vi-ja.

Od juna 2013 upravljač kanala Bi-Bi-Si van je Šarlot Mur, koja je nasledila Denija Koena u početku kao vršilac dužnosti upravljača od maja 2013.

Istorija[uredi]

Rane godine (do 1939)[uredi]

Berd televizija ltd. napravila je prvo britansko televizijsko emitovanje, 30. septembra 1929, iz svog studija u Long Ekeru, u Londonu, preko Bi-Bi-Si-jevog londonskog transmitera, koristeći elektromehanički sistem kojeg je osmislio Džon Logi Berd. Sistem je koristio sliku koja je skenirana vertikalno od 30 linija — upravo dovoljnu rezoliciju za prikaz jedne osobe izbliza, i sa protokom dovoljno niskim da bi se koristili već postojeći radio transmiteri. Istovremeno prenošenje zvuka i slike je postignuto 30. marta 1930, korišćenjem Bi-Bi-Si-jevog novog blizanačkog transmitera kod Brukmans parka. Do kasne 1930, 30 minuta jutarnjih programa prikazivano je od ponedeljka do petka i 30 minuta u ponoć utorkom i petkom, nakon što je Bi-Bi-Si radio prestao sa emitovanjem. Berdova emitovanja preko Bi-Bi-Si-ja nastavljena su do juna 1932.

Bi-Bi-Si je otpočeo svoj regularni televizijski program u podrumu Kuće za emitovanje, u Londonu, 22. avgusta 1932. Studio se premestio u veće prostorije u 16 Portland palas, u Londonu, u februaru 1934, i nastavio je sa emitovanjem 30-linijskih slika, proizvedenih od telefonske linije do srednje talasnog transmitera u Brukmans parku, do 11. septembra 1935, do kog vremena napretci u svim elektronskim televizijskim sistemima su učinili elektromehanička prikazivanja zastarelim.

Nakon serija probnih prenošenja i specijalnih emitovanja koja su počela u avgustu, regularna Bi-Bi-Si-jeva televizijska emitovanja zvanično su nastavljena 1. oktobra 1936, sa preobraćenog krila Aleksandra palate u Londonu, koji je bio domaćin za dva studija, raznim dekorativnim prodavnicama, prostorijama za šminku, sobama za presvlačenje, kancelarijama i samom transmiteru, koji se tada emitovao na Vi-Ejč-Ef bendu. Bi-Bi-Si televizija je u početku koristila dva sistema, alternativnim nedeljama: 240-linijski Berd srednji filmski sistem i 405-linijski Markoni-EMI sistem, koji su učinili da Bi-Bi-Si bude prvi svetski regularni televizijski servis visoke definicije, koji se emitovao od ponedeljka do subote od 15.00 do 16.00 i od 21.00 do 22.00.[2]

Dva sistema su korišćena na probnim osnovama šest meseci; rani televizijski setovi podržavali su obe rezolucije. Ipak, Berdov sistem, koji je koristio mehaničku kameru za snimljeni program i Farnsvortove kamere za disekciju slike za uživo prikazivanje, pokazali su se kao previše glomazni i vizuelno inferiorni, i napušteni su februara 1937.

U početku, opseg stanice je bio zvanično 25 mi (40 km) (40 km) poluprečnika od mesta transmitera kod Aleksandra palate. Ipak, prenošenja su mogla biti prikupljena sa mesta udaljenijeg odatle, i jednom prilikom 1938. prikupljena su od inženjera Er-Si-Ej-a u Njujorku, koji su eksperimentisali sa britanskim televizijskim setom.[3]

Reference[uredi]

  1. ^ „BBC One Service Licence” (PDF). BBC Trust. novembar 2012. Pristupljeno 17. 5. 2013. 
  2. ^ Burns 1998, str. ix
  3. ^ Oni su snimili statički nepokretan prenos koji su videli na ekranu, i ovaj snimak lošeg kvaliteta bez tona je jedini sačuvani zapis britanske televizije 1930-ih godina snimljen direktno sa ekrana. Neke slike programa sačuvaju se u filmskim novostima, koji takođe sadrže snimak napravljen u studijima dok su neki programi bili pravljeni, dajući osećaj šta je bilo urađeno, iako bez direktnog replikovanja onog što je bilo prikazivano na ekranu.

Literatura[uredi]

  • Burns, R.W. (1998). Television: An International History of the Formative Years. London: The Institution of Electrical Engineers. str. ix. ISBN 978-0-85296-914-4. 

Spoljašnje veze[uredi]