Glikemijski indeks

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Promena nivoa glukoze u krvi, na osnovu unosa hrane sa visokim (crvena linija) i niskim GI (plava linija).

Nakon unošenja neke namirnice i njene razgradnje i apsorpcije u digestivnom traktu, dolazi do porasta nivoa šećera (glukoze) u krvi. Kao rezultat toga, pankreas počinje da luči hormon insulin, koji omogućava ulazak glukoze, ali sa njom i drugih materija, unutar ćelije. Bez prisustva insulina, ovaj proces bi se odigravao znatno teže i sporije.

Pankreas, kao i drugi organi, ima svoje granice. Iscrpljivanjem ove žlezde dolazi do poremećaja lučenja insulina i posledičnog razvoja šećerne bolesti (lat. diabetes mellitus). Osim toga, visok nivo insulina dovodi i do stanja hipoglikemije, što organizam registruje kao glad.

Broj koji odražava intenzitet lučenja insulina nakon unošenja neke namirnice, naziva se glikemijski indeks (GI) za tu namirnicu. Nizak GI (<55) daje dugo osećaj sitosti, održava nivo energije, sprečava naglo lučenje insulina i stvaranje masnih naslaga, deluje preventivno za nastanak diabetesa itd. Namirnice sa vrednostima 56-69 imaju srednji, a preko 70 visok GI.

Glikemijsko opterećenje (eng. glycemic load) se dobija kada GI određene namirnice pomnožimo sa njenom količinom. U suštini, to je opterećenje organizma glukozom. To znači da i namirnice sa niskim GI mogu izazvati značajniji porast nivoa glukoze u krvi, kada se unose u velikim količinama.

Reference[uredi | uredi izvor]

  • Arthur C. Guyton, John E. Hall: „Medicinska fiziologija“, Beograd 1999.