3D

Из Википедије, слободне енциклопедије
3D objekat

3D računarska grafika (ili trodimenzionalna računarska grafika) je pojam koji označava različite metode stvaranja i prikazivanja trodimenzionalnih objekata pomoću računarske grafike.

Podjela[уреди]

3D računarska grafika dijeli se na više područja: modeliranje, tro-dimenzionalne geometrijske transformacije, tro-dimenzionalna vizuelizacija, tro-dimenzionalna objekt reprezentacija, i rendering.

Grafičke funkcije za opisivanje sastavnih dijelova slike[уреди]

За више информација погледајте чланак Grafičke funkcije.

Opšti softverski paketi za grafičke programe za razliku od paketa za posebnu upotrebu obezbjeđuju biblioteke sa grafičkim funkcijama koje se mogu koristiti u programskim jezicima kao što su C, C++, Java ili Fortran. Funkcije u tipičnim grafičkim bibliotekama uključuju one za opisivanje dijelova slike (prave linije, poligoni, sfere i drugi objekti), štimanja vrijednosti boje, odabir pogleda scene, te podešavanje rotacije i drugih preoblikovanja

Geometrijske transformacije[уреди]

За више информација погледајте чланак Geometrijske transformacije.

Operacije koje primjenjujemo na geometrijski opis objekta da bi ga premjestili, rotirali, promijenili njegovu veličinu ili reflektovali se nazivaju geometrijske transformacije.

3D vizuelizacija - 3D Viewing[уреди]

3D objekt reprezentacija[уреди]

За више информација погледајте чланак 3D objekt reprezentacija.

Grafički prikaz može sadržavati veliki broj različitih vrsta objekata (geometrijskih modela) sa različitim materijalnih površinama: drveće, cvijeće, papir, čelik, oblake, staklo, plastiku, odjeću, itd.

Metode za određivanje vidljive-površine[уреди]

Velika pažnja pri dobivanju realističnog grafičkog prikaza se posvećuje određivanju vidljivih površina prikaza sa određene pozicije gledanja.

  • Prednje i zadnje lice poligona
  • Objekt space metod
  • Image space metod

Rendering[уреди]