Anizol
| Anizol | |
|---|---|
 |
 |
| IUPAC ime |
|
| Drugi nazivi | fenoksimetan fenil metil etar |
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 100-66-3  |
| HemPauk | 7238 |
| KEGG | |
| ChEBI | 16579 |
| SMILES |
|
| InChI |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C7H8O |
| Molarna masa | 108,14 g/mol |
| Agregatno stanje | bezbojna tečnost |
| Gustina | 0,995 g cm−3 |
| Tačka topljenja |
−37 °C, 236 K, -35 °F |
| Tačka ključanja |
154 °C, 427 K, 309 °F |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Anizol (metoksibenzen) je organsko jedinjenje sa formulom CH3OC6H5. On je bezbojna tečnost sa mirisom sličnom semenu anisa. Mnogi od njegovih derivata su prisutni u prirodnim i veštačkim mirisima. Ovo jedinjenje se uglavnom pravi sintetički i služi kao prekursor u sintezi drugih jedinjenja.
Садржај |
Priprema [уреди]
Anizol se priprema Vilijamsonovom etarskom sintezom, reakcijom natrijum fenoksida sa metil bromidom i srodnim metilirajućim reagensima:[1]
- C6H5O−Na+ + CH3Br → CH3OC6H5 + NaBr
Primena [уреди]
Anizol je prekursor parfema, insektnih feromona, i lekova.[2] Na primer, sintetički anetol se priprema iz anizola.
Bezbedsnot [уреди]
Anizol je relativno netoksičan, sa LD50 vrednošću od 3700 mg/kg kod pacova.[3]
Reference [уреди]
- ^ G. S. Hiers and F. D. Hager (1941), „Anisole“, Organic Syntheses; Coll. Vol. 1: 58
- ^ Helmut Fiege, Heinz-Werner Voges, Toshikazu Hamamoto, Sumio Umemura, Tadao Iwata, Hisaya Miki, Yasuhiro Fujita, Hans-Josef Buysch, Dorothea Garbe, Wilfried Paulus “Phenol Derivatives“ in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2002, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a19_313
- ^ MSDS; its main hazard is its flammabiliy.[1]
Vidi još [уреди]
Spoljašnje veze [уреди]
- Internacionalna karta hemijske bezbednosti 1014
- Pherobase pheromone database entry
