Eritritol
| Eritritol | |
|---|---|
 |
|
| IUPAC ime |
|
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 10030-58-7  , , |
| HemPauk | 192963 |
| DrugBank | DB04481 |
| KEGG | |
| ChEBI | 17113 |
| SMILES |
|
| InChI |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C4H10O4 |
| Molarna masa | 122.12 g mol−1 |
| Gustina | 1.45 g/cm³ |
| Tačka topljenja |
121 °C, 394 K, 250 °F |
| Tačka ključanja |
329-331 °C, 602-604 K, 624-628 °F |
| Opasnost | |
| NFPA 704 |
 1
1
0
|
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Eritritol ((2R,3S)-butan-1,2,3,4-tetraol) je šećerni alkohol (poliol) koji je odobren za upotrebu kao prehrambeni aditiv u Sjedinjenim Američkim Državama[1] i većini drugih zemalja. Njega je otkrio britanski hemičar Džon Stenhous 1848.[2] On se prirodno javlja u nekim vrstama voća i fermentisane hrane.[3] Na industrijskom nivou, on se proizvodi iz glukoze fermentacijom pomoću kvasca, Moniliella pollinis.[1] On ima 60–70% slatkoće stonog šećera, mada ima marginalnu kaloričnu vrednost od 0.2 kilokalorija po gramu (95% manje od drugih šećera). On ne utiče na nivo krvnog šećera; ne uzrokuje oštećenja zuba; parcijalno se spsorbuje u telu; i izlučuje se putem urina i izmeta. On je u manjoj meri sklon izazivanju gastričnih nuspojava u odnosu na druge šećerne alkohole, usled njegovog jedistvenog puta varenja.
Reference [уреди]
- ^ а б FDA/CFSAN: Agency Response Letter: GRAS Notice No. GRN 000076
- ^ The discovery of erythritol, which Stenhouse called "erythroglucin", was announced in: Stenhouse, John (January 1, 1848). „Examination of the proximate principles of some of the lichens“. Philosophical Transactions of the Royal Society of London 138: 63–89; see especially p. 76.
- ^ Shindou, T., Sasaki, Y., Miki, H., Eguchi, T., Hagiwara, K., Ichikawa, T. (1988). „Determination of erythritol in fermented foods by high performance liquid chromatography“. Shokuhin Eiseigaku Zasshi 29 (6): 419–422.
