Satana

Из Википедије, слободне енциклопедије
Gustave Doreova interpretacija Stotone iz Džon Miltonovig „Izgubljenog raja“

Satana ili Sotona (heb. שָׂטָן satan; aram. שִׂטְנָא; lat. Sátanas) znači protivnik, tužitelj, dok se u religiji on smatra palim anđelom, demonom, đavolom ili manjim božanstvom.

U avramskim religijama (judaizam, hrišćanstvo, islam) Satona je natprirodno biće koje je otelotvorenje zla. Obično je poznat je kao đavo ili vrag (lat. Diábolus), gospodar tame, Belzebub, Nečastivi, Mefistofeles ili Lucifer.

U Talmudu Sotona se spominje pod imenom Samael.

U islamu Sotona je poznat kao Iblis (arap. إبليس) ili Šejtan (arap. شيطان), a bio je poglavica Džina, posebne vrste duhova prije svoje pobune i pada. Sam Isus Hristos ga zove knez ovoga svijeta (Iv 12,31 i Iv 14,30).

Izgled i lik[уреди]

U umjetnosti i literaturi Sotona je poprimao razne oblike kroz istoriju. Prema jednoj interpretaciji u Knjizi Postanka, Sotona je bio prikazan kao zmija koja uvjerila Evu da pojede zabranjeno voće. Najpopularniji oblik koji se zadržao do današnjih dana jest oblik koji je imalo starogrčko božanstvo Pan; tj. polučovjek polu-koza, s rogovima i kozjim nogama, dok u ruci drži trozubac. U modernim interpretacijama (npr. filmovi) on je šarmatna i zgodna muška, rijeđe ženska osoba koja krade ljudske duše tako da ugađa ljudskoj taštini s ponudama ili ugovorima koje su suviše dobre da bi se propustili.


Vidi još[уреди]

Spoljašnje veze[уреди]