Naselje Branko Bjegović
Branko Bjegović | |
---|---|
![]() | |
Administrativni podaci | |
Država | Srbija |
Grad | Niš |
Opština | Crveni Krst |
Geografske karakteristike | |
Koordinate | 43° 20′ 55″ S; 21° 53′ 09″ I / 43.348558° S; 21.885771° I |
Naselje Branko Bjegović je gradsko naselje u opštini Crveni Krst, jednoj od gradskih opština grada Niša. Smešteno je u severnom delu grada, između naselja Donji Komren i Ratko Jović.
Stanovništvo
[uredi | uredi izvor]Jedno je od gušće naseljenih gradskih naselja, a kuće su zbijenog tipa.
Obrazovanje
[uredi | uredi izvor]U naselju se nalazi osnovna škola „Ivo Andrić“, kao i vrtić „Panda“ nedaleko od nje. Izgradnja ovih objekata počela je 2011, a završena je 2012. godine
Saobraćaj
[uredi | uredi izvor]Do naselja Branko Bjegović se može doći gradskim prevozom
- linija 9 (Mokranjčeva - Naselje Branko Bjegović)
- linija 12 (Njegoševa - Donji Komren)
kao i prigradskim linijama
- linija 30 (PAS Niš - Gornji Komren - Hum - Rujnik - Leskovik)
- linija 31 (PAS Niš - Gornji Komren - Hum)
Ko je bio Branko Bjegović?
[uredi | uredi izvor]Branko Bjegović je rođen u Glini, u Hrvatskoj, 5. aprila 1920. godine. Školovao se u Glini, Zagrebu i Bihaću. U internatu kulturno-prosvetnog društva Srba iz Bosne u Bihaću izabran je za predsednika literarne sekcije „Skerlić“ pošto je prethodno pokupio niz nagrada za literarno stvaralštvo. Igrao je fudbal i trčao na duge staze. Zbog političkog delovanja suđeno mu je 1936. i 1938. godine. Prava je studirao u Zagrebu i radio kao nadničar u poreskoj upravi.
Okupacija Jugoslavije, 1941. godine, zatekla ga je u Novom Sadu, odakle je prešao u Beograd, pa vrlo brzo u Kraljevački NOP odred. Posle uspešnih borbi u Kraljevu, na Kopaoniku i u Dragačevu, zarobljen je u selu Rudnice i odmah prebačen u logor Crveni Krst u Nišu. Sa istomišljenicima je organizovao bekstvo iz logora, 12. februara 1942. godine, pri čemu je spaseno 105. života logoraša.
U Ozrenskom odredu Branko je imao posebnu udarnu desetinu koja je izvodila borbena dejstva od Cerja do Malče i od Malče do Huma i Komrena. Prema jednom izveštaju Srpske državne straže u Nišu, najverovatnije je Branko sa svojom desetinom upao u selo Gornji Komren, noću između 22. i 23. jula, i lepio plakate „Ustajmo u partizane“ i „Pomažimo partizane“.
Borbeni zadatak ili urođena radoznalost dovela je Branka, tajnim putem između Brenice i Huma, preko Komrena, pred fabriku duvana u Nišu, gde je , ujutro 8. avgusta 1942. godine poginuo pri pokušaju bekstva.