Infinitiv

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Glagolski oblici
Lični
Prezent
Aorist
Perfekat
Imperfekat
Pluskvamperfekat
Futur I
Futur II
Imperativ
Potencijal
Nelični
Infinitiv
Glagolski pridev radni
Glagolski pridev trpni
Glagolski prilog sadašnji
Glagolski prilog prošli

Infinitiv (od lat. infinitum — neograničen, neodređen) je prost i bezličan glagolski oblik. Infinitiv može imati funkcije drugih vrsta reči, često kao dopuna glagolima u ličnom obliku, koristi se uz pomoćne glagole za građenje drugih glagolskih oblika i vremena.

U srpskom jeziku infinitiv se završava nastavcima -ti ili -ći (pevati, slušati, čitati, pisati, peći, seći).

Infinitivna osnova[uredi]

Infinitivna (ili aoristna) osnova služi za građenje pojedinih glagolskih oblika.

Kod glagola čiji se infinitiv završava na -ti infinitivna osnova se dobija tako što se odbija nastavak -ti:

  • pevati → peva;
  • čitati → čita;

Da bi se dobila infinitivna osnova kod glagola čiji se infinitiv završava na -ći, kao i kod glagola sa suglasnikom ispred nastavka -ti, glagol se stavlja u 1. lice jednine aorista, a zatim se odbija nastavak -oh (zbog ovoga se infinitivna osnova naziva i aoristnom osnovom):

  • seći → sekoh → sek
  • ući → uđoh →
  • plesti → pletoh → plet
  • sesti → sedoh → sed
  • ići - idoh- id

Vidi još[uredi]