Praznik u Rimu
| Roman Holiday | |
|---|---|
|
|
|
| Režija | Vilijam Vajler |
| Producent | Vilijam Vajler |
| Scenario | Dalton Trambo (priča) Ijan Maklelan Hanter i Džon Dajton (scenario) |
| Glavne uloge | Gregori Pek Odri Hepbern Edi Albert |
| Muzika | Žorž Orik Viktor Jang |
| Izdavačka kuća | Paramount Pictures |
| Godina | 1953 |
| Trajanje | 118 minuta |
| Jezik | engleski |
| Budžet | 1.500.000 $ (procena) |
Praznik u Rimu je romantična komedija koju je režirao Vilijam Vajler. Glavne uloge igraju: Odri Hepbern i Gregori Pek.
Sadržaj |
[uredi] Radnja
Upozorenje: Slede detalji zapleta ili kompletan opis filma.Princeza En (Odri Hepbern) je članica kraljevske porodice neke neodređene zemlje. Na proputovanju je kroz nekoliko evropskih glavnih gradova među kojima je i Rim. Jedne večeri se pobuni zbog svojih iscrpljujućih službenih dužnosti zbog kojih je isplanirana svaka minuta njenog vremena. Njezin doktor joj prepiše sedative kako bi se smirila, ali ona tajno napusti ambasadu svoje zemlje kako bi obišla Rim.
Injekcija sa vremenom počne delovati i ona zaspi na klupi gde je sretne Džo Bredli (Gregori Pek), američki novinar, ali je ne prepozna. On joj ponudi novac kako bi se mogla taksijem vratiti kući, ali "Anja Smit", kako je samu sebe nazvala, odbija otkriti koj u stvari, govoreći da bi trebala otići do Koloseuma.
Bredli napokon, za svaki slučaj, odlučuje dopustiti "Anji" da prenoći u njegovom stanu. Spoj njezinog kraljevskog ponašanja i Bredlijvih reakcija izvor je velikog dela humora. Sledećeg jutra Bredli ostavlja usnulu princezu u svom stanu i odlazi na posao gde ga njegov šef pita je li bio prisutan na novinarskoj konferenciji sa princezom.
Bredli laže i iznosi detalje iz navodnog razgovora, sve dok mu njegov šef ne kaže da se princeza iznenada razbolela i da je konferencija otkazana. Zatim pokazuje princezinu sliku Bredliju koji prepoznaje mladu ženu koju je ostavio da spava u svom stanu...
[uredi] Uloge
| Glumac | Uloga |
|---|---|
| Odri Hepbern | pinceza En (Anja Smit) |
| Gregori Pek | Džo Bredli |
| Edi Albert | Irving Radovič |
| Hartli Pauer | gospodin Henesi |
| Harkort Vilijams | ambasador zemlje princeze En |
| Margaret Rolings | grofica Vereberg |
[uredi] Zanimljivosti
- Jedna od najpoznatijih scena u filmu je ona u kojoj Pek stavi ruku u "Usta istine" (La Bocca della Verità), kameno lice za kojeg legenda kaže da će odgristi ruku onome ko laže. U filmu, kad Pek izvuče ruku iz Usta istine, nema šaku zbog čega Anja/Hepbern počne vrištati. Zatim njegova šaka izlazi iz rukava i on se smeje. Njezin krik nije bio gluma - Pek je odlučio izvesti šalu koju je jednom vidio kado Reda Skeltona, ali pre početka snimanja scene nije ništa rekao svojoj partnerici.
- Kasnije 1970-ih godina, Peku i Hepbern predstavljena ideja o snimanju nastavka filma "Praznik u Rimu" u kojem bi se Anja i Džo ponovno 'ujedinili'; ideja nikad nije provedena u delo. Originalni je film ponovno snimljen za televizijsko prikazivanje 1980.-ih godina.
- Uloga koju je u filmu tumačio Pek bila je pisana sa namjerom da je tumači Keri Grant. Međutim, Grant je odbio ulogu uz objašnjenje da smatra da je prestar da bi glumio osobu u koju se zaljubljuje Odri Hepbern. Kasnije je studio uverio Granta da zaigra uz Odri Hepbern u filmu Šarada gde je postalo očigledno da na filmskom platnu postoji hemija između njih dvoje. Odri Hepbern i Grant se više nikad nisu zajedno pojavili u nekom filmu, ali su ostali dobri prijatelji, a Grant je Odri smatrao jednom od glumica sa kojom mu je bilo najdraže raditi.
[uredi] Nagrade
[uredi] Osvojene nagrade
- Oskar za najbolju glavnu glumicu (Odri Hepbern)
- BAFTA nagrada za najbolju britansku glumicu (Odri Hepbern)
- Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu u igranom filmu (drama) (Odri Hepbern)
- Nagrada udruženja njujorških filmskih kritičara za najbolju glumicu (Odri Hepbern)
- Oskra za najbolji dizajn kostima (Idit Hed)
- Oskar za najbolju priču (Ijan Maklelan Hanter i Dalton Trambo)
- Udruženje američkih pisaca za pisanje najbolje američke komedije (Ijan Maklelan Hanter i Džon Dajton)
- Godine 1999., Praznik u Rimu je izbran za očuvanje u američki Nacionalni filmski registar, zbog kultunog, istorijskog, estetskog značaja. Film se čuva u Kongresnoj biblioteci Sjedinjeni Američkih Država.
[uredi] Nominacije
- Oskar za najbolji film
- BAFTA za najbolji film iz svakog izvora
- Oskra za najboljeg režisera (Vilijam Vajler)
- DGA Award for Outstanding Directorial Achievement in Motion Pictures (Vilijam Vajler)
- Oskar za najboljeg sporednog glumca (Edi Albert)
- BAFTA za najboljeg stranog glumca — (Edi Albert)
- BAFTA za najboljeg stranog glumca — (Gregori Pek)
- Best Art Direction-Set Decoration, Black-and-White (Hal Pereira i Volter H. Tajler)
- Oskr za najbolju kineatografiju (Franc Plejner i Anri Alekan)
- Oskar za najbolju montažu (Robert Svink)
- Oskar za najbolji adaptirani scenario (Ijan Maklelan Hanter i Dalton Trambo)
[uredi] Spoljašnje veze
- IMDb „Празник у Риму“ na IMDb-u ((en))
