Drugi vatikanski sabor

Из Википедије, слободне енциклопедије

Drugi vatikanski sabor bio je 21. vaseljenski sabor Katoličke Crkve. Sabor je sazvao 1962. godine papa Jovan XXIII koji je umro pre kraja sabora, a dalje ga je vodio papa Pavle VI. Sabor je zaključen 1965 godine.

Odvijao se u četiri velike sesije. Na njima se okupilo gotovo tri hiljade crkvenih otaca iz 141 zemlje. U tri godine sabora održane su mnoge rasprave gde se promišljalo o reformama Crkve. No mnoge rasprave traju i danas, godinama nakon završetka sabora. Neke od najvažnijih izmena koje su donesena ne saboru su: liturgija na narodnom jeziku, sveštenik okrenut narodu, davanje hostije u ruke. Osim tih vidljivih izmena donesena su i četiri dokumanta trajnije vrednosti (konstitucije), upute za neposrednu primenu (dekreti) i deklaracije. Glavne teme prema kojima se Sabor odredio su:

  1. Mesto laika u crkvi - nema više razlike između klerikâ i laikâ
  2. Funkcionisanje Crkve - ustanovljene su sinode biskupâ, a po mesnim crkvama ustrojavaju se biskupske konferencije i sveštenički savjeti
  3. Liturgija - vernici na misi postaju aktivni učesnici liturgije, a uvodi se bogoslužje na narodnom jeziku umesto na latinskom
  4. Verska sloboda - priznaje se sloboda savesti kao jedna od temeljnih ljudskih prava
  5. Odnosi sa Jevrejima - zvanično se prestaje s mržnjom prema Jevrejima i potvrđuje se duhovna veza između Jevreja i Katoličke crkve
  6. Ekumenizam - priznanje vrednosti protestantske i pravoslavne crkve, a kasnije i s drugim hrišćanskih konfesijama
  7. Međureligijski dijalog - priznavanje vlastite vrijednosti nehrišćanskim religijama i poticanje dijaloga s nehrišćanskim religijama

Spoljašnje veze[уреди]

Literatura[уреди]