Aleksandar Radojević

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Aleksandar Radojević
Datum rođenja(1934-08-30)30. avgust 1934.(86 god.)
Mesto rođenjaNovi Sad
Kraljevina Jugoslavija

Aleksandar Saša Radojević (Novi Sad, Kraljevina Jugoslavija, 30. avgust 1934) srpski je arhitekta, redovni profesor Arhitektonskog fakuleta Univerziteta u Beogradu, Arhitektonsko-građevinskog fakulteta Univerziteta u Banjoj Luci i Arhitektonskog fakulteta u Podgorici.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Rođen je 30. avgusta 1934. u Novom Sadu.[1] Maturirao je u Prvoj muškoj realnoj gimnaziji u Beogradu 1953. godine, diplomirani inžinjer arhitekture postao na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1958. godine. Bio je na specijalizaciji u Engleskoj 1965. godine, u Moskvi na MARHI-ju 1974. godine i Meksiku kod IMSE 1981. godine. Njegov sin Milan je docent na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.

Univerzitetski rad[uredi | uredi izvor]

Profesor Radojević radio je u univerzitetskoj nastavi od 1963. godine, u sledećim institucijama:

  • Arhitektonski fakultet Univerziteta u Beogradu od 1963. do 2002. godine na predmetima Arhitektonsko crtanje i Program 11 - Arhitektura unutrašnjih prostora, gde je izabran za asistenta 1963. godine, a za redovnog profesora 1985. godine;
  • Arhitektonsko-građevinski fakultet Univerziteta u Banjoj Luci od 2000. godine, kao redovni profesor na predmetima Arhitektonska grafika, Dizajn, Arhitektura unutrašnjih prostora 1 i 2 i Arhitektonsko projektovanje unutrašnjih prostora - usmerena nastava;
  • Arhitektonski fakultet u Podgorici Univerziteta u Crnoj Gori od 2002. godine, kao redovni profesor na predmetima Arhitektonska grafika 1 i 2, Enterijer 1 i 2, Javni objekti - objekti spektakla, muzeji i objekti sakralne arhitekture, Sintezni projekat IV - javni objekti i Sintezni projekat VI - završni rad;
  • Profesor po pozivu na Univerzitetu u Ovijedu u Asturiji, Španija, na Departmanu za istoriju umetnosti (Departamento de historia del arte) od 1996. do 1998. godine;
  • Profesor po pozivu na Univerzitetu u Konsepsionu, Čile, na Arhitektonskom fakultetu (Facultad de Arquitectura, Urbanismo y Geografía) 2002. godine.

Bio je član uredništva časopisa Arhitektura Urbanizam.[2]

Teze[uredi | uredi izvor]

Stručno-umetnička verifikacija Radojevićevih dela iz oblasti arhitekture i urbanizma obavljena je 1976. godine na predlog Katedre za vizuelne komunikacije u arhitekturi i Katedre za projektovanje. Priređena je izložba i organizovana odbrana radova, na osnovu čega mu je dodeljena Diploma za značajna dela u Srbiji iz oblasti arhitekture i urbanizma, ekvivalent današnjem doktoratu nauka po stručno-umetničkoj liniji.

  • 1976. Habilitacija. Naziv knjige: Razvoj oblika stolice. Beograd: Arhitektonski fakultet, 1978.
  • 1978. Knjiga-priručnik Arhitektonsko crtanje 1, 2 i 3. Beograd: Arhitektonski fakultet, 1978.

Knjige, poglavlja u knjigama, prevodi knjiga, studije[uredi | uredi izvor]

  • Knjige (4) - “Arhitektonsko crtanje 1, 2 i 3” i “Razvoj oblika stolice”
  • Eseji (13) - o muzejima i značaju arhitekte u planiranju i uređenju muzejske postavke,
  • Studija rekonstrukcije Narodnog muzeja u Vršcu,
  • Studija za rekonstrukciju sa stalnom postavkom muzeja Nikola Tesla u Beogradu,
  • Studija Narodnog muzeja u Aranđelovcu,
  • Studija rekonstrukcije postojećeg objekta u Muzej Crvene zastave u Kragujevcu,
  • Studija rekonstrukcije postavke u Muzeju streljanih u Kragujevcu,
  • Studija unutrašnjeg uređenja i stalne postavke Muzeja vazduhoplovstva u Surčinu u Beogradu,
  • Studija za rekonstrukciju objekta pod zaštitom u Narodni muzej u Zrenjaninu,
  • Studija za rekonstrukciju objekta pod zaštitom u Narodni muzej u Sremskoj Mitrovici.

Izložbe[uredi | uredi izvor]

Prof. Radojević izlagao je svoje radove u Srbiji i inostranstvu:

  • samostalne izložbe (6) - Beograd (2), Zrenjanin, Leskovac, Ovijedo, Konsepsion;
  • grupne izložbe (16) - Beograd, Sarajevo, Volgograd (Rusija), Singapur, Beč, Moskva,...

Arhitektonsko-urbanistička praksa[uredi | uredi izvor]

Radojević je učestvovao i 15 puta pobeđivao na konkursima iz oblasti arhitekture, urbanizma i arhitekture unutrašnjih prostora.

Važnije oblasti projektantske aktivnosti:

  • stambena arhitektura (12 realizacija),
  • društveni objekti - domovi kulture (5),
  • muzeji (24),
  • izložbeni paviljoni i sajmovi (56),
  • ugostiteljsko-turistički objekti (14),
  • poslovni objekti (6),
  • enterijeri (32),
  • dizajn nameštaja (4).

Među njegova najznačajnija dela ubrajaju se:

  • enterijer i muzejska postavka u Muzeju vazduhoplovstva na Aerodromu Surčin / Nikola Tesla u Beogradu, i
  • enterijersko uređenje grada-hotela Sveti Stefan.

Profesionalna priznanja[uredi | uredi izvor]

  • Nagrade i priznanja iz oblasti arhitekture i urbanizma, arhitekture unutrašnjih prostora i dizajna (14)
  • Redovni član ULUPUDS, ICSID, ICOGRAD.
  • Predsednik ULUPDS 1980-1981.

Izvori[uredi | uredi izvor]

  1. ^ „Zvanična biografija na sajtu banjalučkog univerziteta”. Arhivirano iz originala na datum 25. 01. 2010. Pristupljeno 04. 05. 2013. 
  2. ^ Arhitektura Urbanizam, br. 43-50, Beograd, 1967-1968.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]