Virbije

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Virbije (lat. Virbius) je bio utemeljivač hrama boginje Dijane Nemorenske u Ariciji, poštovan kao bog.[1]

Mitologija[uredi | uredi izvor]

Vibrije se, prvobitno zvao Hipolit i bio je sin atinskog kralja Tezeja i njegove žene Antiope.

U njega se zaljubila, druga žena Tezeja, Fedra i pokušala je da ga zavede. Kada je on, iz poštovanju prema svom ocu, odbio njenu ljubav, Fedra ga je optužila kod Tezeja da je on nju pokušao zavesti, i tražila je od njega da ga zbog toga ubije. Tezej je, da bi ispunio molbu svoje žene, zamolio svog oca Posejdona da mu on pomogne, a Posejdon tada posla nemani iz mora da preplaše Hipolitove konje, i tako Hipolit nastrada.

Kada je videla šta se dogodilo, boginja Dijana, a tu je boginju Hipolit posebno poštovao, zamolila je boga lečenja Eskulapa, da povrati život Hipolitu. Eskulap je ispunio molbu i oživeo Hipolita.

Da bi Hipolita sačuvala i da bi on nastavio sa mirnim životom, Dijana ga je odnela u šumu pokraj grada Aricija, promenivši mu i ime i obličje, te se on od tog vremena zove Virbije.

Virbije je, u znak zahvalnosti, kraj Nemorenskog jezera - jugoistočno od grada Rima - podigao hram boginji Dijani, a i sam postao sveštenik tog hrama.

Posle njegove smrti rimljani su ga poštovali kao boga zajedno sa boginjom Dijanom.

Hram Dijane Nemorenske je postojao sve do hrišćanstvohrišćanskih vremena, i u taj hram su dolazile trudne žene da se mole za sretan i uspešan porođaj.

Priča o Vibriju - kao nastavak EuripidovogHipolita“, obradio je Ovidije u 15 knjizi „Metarmofoza“.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Zamarovski 1985, str. 335.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Zamarovski, Vojteh (1985). Junaci antičkih mitova: Leksikon grčke i rimske mitologije. Zagreb.