Erekcija

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Muški polni organ: opušten (levo) u erekciji (desno)

Erekcija (lat. erectio) je izraz preuzet iz latinskog jezika, a označava podizanje, ili podignuto/uzdignuto stanje. Najčešće se koristi za označavanje ukočenosti (ukrućenosti) erektilnih životinjskih tkiva i organapenisa, klitorisa i bradavica. Erekcija ovih tkiva izazvana je brojnim psihološkim i fiziološkim činiocima — sveukupnim seksualnim uzbuđenjem, kao i pojačanim priticanjem i otežanim oticanjem krvi pri seksualnom činu (u slučaju penisa i klitorisa), uticajem hormona oksitocina (bradavice), punom mokraćnom bešikom. Kod ljudi se ponekad dešava i spontano, u toku sna.

Refleksan je čin, a reguliše ga centar za erekciju iz slabinskog dela kičmene moždine.[traži se izvor] Nalazi se pod uticajem viših nervnih centara velikog mozga i više žlezda sa unutrašnjim lučenjem. Kod većine vrsta, erekcija penisa mužjaka predstavlja neophodan preduslov za normalno obavljanje polnog čina.

Vidi još[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]