Konsonanca

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Savršene konsonance na tonu ce1.
Nesavršene konsonance na tonu ce1.

Konsonanca (lat. consonantia, fr. i engl. consonance, što znači blagozvučje, sklad, sloga, saglasje)[1][2] je sazvučje koje nastaje kada istovremeno zvuče dva ili više tona (intervala) i kod slušaoca izazivaju utisak prijatnosti, sklada i ugode za uho i ne traže razrešenje.[3]

Konsonantni intervali dele se na:

  1. Savršene konsonance: čista prima, kvarta, kvinta i oktava.
  2. Nesavršene konsonance: velika i mala terca i velika i mala seksta.


Suprotno konsonanci je disonanca, koja se doživljava kao neprijatno, nesmireno i napeto zvučanje za ljudsko uho i traži razrešenje u konsonancu.


Izvori[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Vlastimir Peričić, Višejezični rečnik muzičkih termina
  2. ^ Vlastimir Peričić, Harmonija prvi deo, Beograd, Zajednica muzičkih i baletskih škola Srbije, 2004.[nepouzdan izvor?]
  3. ^ Radivoj Lazić - Vlastimir Peričić, Osnovi teorije muzike, Pristupljeno 9. 4. 2013.[nepouzdan izvor?]