Matematička notacija

Из Википедије, слободне енциклопедије
Иди на навигацију Иди на претрагу

Matematička notacija je sistem simboličkih predstava matematičkih objekata i ideja. Matematičke oznake se koriste u matematici, fizici, inženjeringu i ekonomiji. Matematička notacija obuhvata relativno ednostavne simbolički prikaze, poput brojeva 0, 1 i 2, funkcijske simbole poput sin, simboli operatora poput +; konceptualni simboli poput lim i dy / dx; jednačine i varijable; i kompleksne šematske notacije poput Penrose grafičkog notaciji i Coketer-Dinkin dijagrama.

Definicija[уреди]

Matematička notacija je sistem pisanja koji koristi za zapisivanja pojmova u matematici.

Notacija koristi simbole ili simboličke izraze koji su namenjeni da imaju precizno semantičko značenje.

U istoriji matematike, ovi simboli su označivali brojeve, oblike, obrasci, i promena.[1] Notacija takođe može da obuhvati simbole za delove konvencionalnog diskursa između matematičara, kada gledate matematiku kao jezik.

Korišćeni medijumi za pisanje su opisani u nastavku, ali zajedničke materijale trenutno obuhvataju papir i olovku, i kreda za peglanje (ili marker) i elektronske medije. Sistematsko poštovanje matematičkih pojmova je osnovni koncept matematičke notacije.Matematička notacija je sistem pisanja koji koristi za zapisivanja pojmova u matematici.

Izrazi[уреди]

Matematički izraz je niz simbola koji se mogu evaluirati. Na primer, ako simboli predstavljaju brojeve, izrazi se procenjuju u skladu sa konvencionalnim redom operacija koji predviđa obračun, ako je moguće, bilo koj izraza unutar zagrade iza koga sledi eksponent i koren, zatim množenje i deljenje i konačno ikakvih dodataka ili oduzimanja, sve se radi sa leve stranke ka desne. Na jeziku računara, ova pravila sprovode od strane prevodioca.

Reference[уреди]

Literatura[уреди]

Spoljašnje veze[уреди]