Stiren
| Stiren | |
|---|---|
 |
|
 |
|
|
Phenylethene |
|
| Naziv po klasifikaciji | Ethenylbenzene |
| Drugi nazivi | Vinil benzen; cinamen; stirol; fenileten; diareks HF 77; stirolen; stiropol; vinilbenzen |
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 100-42-5  |
| PubHem | 7501 |
| HemPauk | 7220 |
| KEGG | |
| ChEBI | 27452 |
| RTECS | WL3675000 |
| SMILES |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C8H8 |
| Molarna masa | 104.15 g/mol |
| Agregatno stanje | bezbojna uljasta tečnost |
| Gustina | 0.909 g/cm³ |
| Tačka topljenja |
-30 °C, 243 K, -22 °F |
| Tačka ključanja |
145 °C, 418 K, 293 °F |
| Rastvorljivost u vodi | < 1% |
| Indeks refrakcije (nD) | 1.5469 |
| Viskoznost | 0.762 cP at 20 °C |
| Struktura | |
| Dipolni moment | 0.13 D |
| Opasnost | |
| Podaci o bezbednosti prilikom rukovanja (MSDS) | MSDS |
| Opasnost u toku rada | zapaljiv, toksičan |
| NFPA 704 |
 3
2
2
|
| R-oznake | R10 R36 |
| S-oznake | S38 S20 S23 |
| Tačka paljenja | 31 °C |
| Srodna jedinjenja | |
| Srodne aromatična jedinjenja | Ethilbenzen |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Stiren (vinil-benzen, cinamen, stirol, etenbenzen, fenetilen, stiropol) je organski jedinjenje koje pripada grupi aromatičnih ugljovodonika.[1][2] Njegova hemijska formula je C6H5CH=CH2. Pod normalnim uslovima, on je uljasta tečnost koja lako isparava. Ima slatkast miris ako je čist, mada zbog primjesa njegov miris može da bude neugodan. Stiren je međuproizvod u proizvodnji važnog sintetičkog materijala polistirena (stiropora).[3]
Istorija [уреди]
Manje količine stirena se mogu prirodno naći u nekim biljkama, kao i mnogim prehrambenim proizvodima poput voća, povrća, oraha, pića i mesa. Proizvodi se u velikim količinama iz benzena i etena preko međuproizvoda etilbenzena. U Americi tokom Drugog svjetskog rata dramatično je povećana njegova proizvodnja stirena za potrebe vojne industrije, usled porasta potražnje za sintetičkom gumom. Pošto molekul stirena ima vinilnu funkcionalnu grupu sa dvostrukom vezom, on ima sposobnost formiranja polimera.
Reference [уреди]
- ^ Clayden Jonathan, Nick Greeves, Stuart Warren, Peter Wothers (2001). Organic chemistry. Oxford, Oxfordshire: Oxford University Press. ISBN 0-19-850346-6.
- ^ Smith, Michael B.; March, Jerry (2007). Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). New York: Wiley-Interscience. ISBN 0-471-72091-7.
- ^ Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH. 2005.
Спољашње везе [уреди]
