Bitka na Beloj gori

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Bitka na Beloj gori
Deo Tridesetogodišnjeg rata
Battle of White Mountain.jpg
Bitka kod Bile Hore
Vreme: 8. novembar 1620.
Mesto: Bila Hora kraj Praga
Rezultat: odlučna carska pobeda
Sukobljene strane
Češka (Bohemija) Sveto rimsko carstvo
Katolički savez
Španija
Komandanti i vođe
Hristijan Anhalt Karel Bukvua
Johan Cerklas Tili
Jačina
10.000 pešaka
11.000 konjanika
18.500 pešaka
6.500 konjanika
Žrtve i gubici
5.000 mrtvih ili ranjenih 700 mrtvih ili ranjenih

Bitka kod Bile hore (Bele gore), odnosno Bitka na Beloj gori odigrala se 8. novembra 1620. i predstavlja prvu veliku, udejno i odlučujuću, bitku Tridestogodišnjeg rata. Kombinovane carske i katoličke snage nanele su težak poraz vojsci čeških protestanata i plaćenika. Ta bitka je predstavljala kraj češke faze Tridesetogodišnjeg rata.

Uvod[uredi]

U početku se pobuna protestanata u Češkoj odlično širila. Uspeli su izaći iz političke izolacije izborom Fridriha V Palatinskog za kralja Češke (Bohemije). Kada je Maksimilijan I Bavarski regrupirao snage Katoličkog saveza protestanti su se našli u nevoljama. Vojsku Katoličkog saveza je predvodio Johan Cerklas Tili. Carska i katolička vojska su krenule prema Pragu da uguše pobunu.

Bitka[uredi]

Češki komandant Hristijan Anhalt je sakupio svoju vojsku i pripremio je na obroncima brda Bile Hore, blokirajući prolaz prema Pragu. Vojska je zauzela dobru obrambenu poziciju. Na desnom boku je bio zamak, a na levom je bio potok i bara.

Prema nekim izveštajima jedan katolički monah je pokazao katoličkoj vojsci svetogrđe koje su navodno protestanti napravili prema slici Device Marije. Time je katolička vojska dobila podstrek za borbu.

General Tili je dobro osmotrio neprijateljske položaje i poslao je svoje dobro trenirane vojnike preko mosta da pređu potok. Za samo dva sata teške borbe oni su se probili kroz protestantski centar, što je odlučilo bitku.

Posledice[uredi]

Pošto je češka vojska bila potučena general Tili ulazi u Prag i potpuno slama pobunu. Kralj Fridrih V Palatinski je bio prinuđen da pobegne iz zemlje. Na praškom starogradskom trgu smaknuto je 27 plemića, vođa pobune. Osim toga tu je pobijen veliki broj običnog sveta, koji je učestvovao u pobuni.

Sloboda vere u Češkoj (Bohemiji) je ukinuta, a protestanti su pobegli ili su bili proterani, ako nisu hteli da pređu na katoličku veru. Španska vojska je zauzela Rajnski Palatinat u Nemačkoj, koji je prethodno pripadao Fridrihu V Palatinskom. Kada je izgledalo da će protestantizam biti pregažen, u sukob ulazi Danska.

Spoljašnje veze[uredi]