Ledinačko jezero

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Ledinačko jezero
Nekadašnji izgled jezera
Nekadašnji izgled jezera
Geografski položaj
Koordinate 45°09′54″ SGŠ; 19°48′14″ IGD / 45.164991° SGŠ; 19.803825° IGD / 45.164991; 19.803825 Koordinate: 45°09′54″ SGŠ; 19°48′14″ IGD / 45.164991° SGŠ; 19.803825° IGD / 45.164991; 19.803825
Države  Srbija
Fizičke karakteristike
Geografske karakteristike
Ledinačko jezero na mapi Srbije
Ledinačko jezero
Pogled sa visine na Ledinačko jezero
Masovno krštenje na Ledinačkom jezeru koje je organizovala Srpska pravoslavna crkva u maju 2006. godine

Ledinačko jezero (ili jezero Srebro) je bilo malo veštačko jezero na Fruškoj gori, u blizini naselja Stari Ledinci kod Novog Sada.

Poreklo[uredi]

Jezero je nastalo tokom NATO bombardovanja Jugoslavije 1999. godine, kada su oštećene pumpe napuštenog kamenoloma „Srebro“ prestale da pumpaju vodu iz kamenoloma. Podzemne vode, kao i vode iz dve rečice, Lukinog sveca i Srebrnog potoka, počele su da pune kamenolom, čime je nastalo jezero.

Osobine[uredi]

Jezero je zauzimalo površinu od 4 ha i skoro sa svih strana je bilo okruženo strmim liticama. Ledinačko jezero je bilo oblika pasulja, dugačko oko 400 m, a najveća širina je bila oko 100 m. Prosečna dubina bila je 15 m, a najveća 50 m. Nalazilo se na nadmorskoj visini od 300 m. Voda na površini bila je zelena i čista, zbog konstantnog dotoka iz pritoka, a hladna tokom letnjih meseci.

Istorija[uredi]

Krajem 1990-ih i početkom 2000-ih godina, prava na ekploataciju jezera su bila predmet rasprave u kojoj su učestvovali mesna zajednica, grad Novi Sad, rudarsko preduzeće „Alas“ registrovano u Rakovcu i javno preduzeće koje je rukovodilo Nacionalnim parkom Fruška gora. Zbog nejasnih odluka opštine i suda, postojala je mogućnost da jezero odmah nestane, pošto je rudarsko preduzeće zahtevalo nazad svoj kamenolom, a jezero se činilo nestabilnim zbog mogućeg izlivanja vode.

Uprava Nacionalnog parka Fruška gora je porekla glasine iz 2006. godine da su prava na korišćenje kamenoloma prodata nekom austrijskom preduzeću, pošto je Skupština Vojvodine već usvojila plan da sačuva jezero. Na kraju su rasprave završene u korist očuvanja jezera.

Budućnost jezera je neizvesna. U periodu od 2001. do 2006. godine, uz njega je bilo malo turističko odmaralište, a mesna zajednica Stari Ledinci i preduzeće koje upravlja odmaralištem imali su želju da prošire turističku ponudu. Međutim, juna 2006. godine odron sa litica je povredio nekoliko plivača, a javni pristup jezeru je zabranjen. Na kraju, Republička inspekcija za zaštitu životne sredine je naredila da se jezero odmah isprazni (pošto naredba iz 2002. godine nije izvršena), jer je nivo vode došao do vrha i počeo da se izliva. Takođe, Republički biro za zaštitu životne sredine je izrazio mišljenje da se prvo obustavi eksploatacija kamena, uz radove na zaštiti i očuvanju prirode i da se namena jezera promeni u rekreativnu. Stanovnici Ledinaca borili su se nekoliko godina za očuvanje jezera, organizujući proteste protiv njegovog isušivanja. [1]

Jezero je ispražnjeno tokom leta 2009. godine, [1][2] a firma „Alas“ će u narednih osam do deset godina eksploatisati kamen iz kamenoloma u kom je jezero nastalo. Nakon toga trebalo bi da se ponovo upumpa voda i oformi jezero. [2] Zamišljeno je da buduće jezero čini centar novog parka prirode, u kojem će postojati izletište, plaža, sportski tereni za košarku i fudbal, biciklizam i sportsko penjanje. [3]

Zanimljivosti[uredi]

2003. Zdravko Čolić je snimio spot za svoju pesmu „Ao, nono bijela“ na Ledinačkom jezeru.

Na jezeru su snimane scene za filmove „Mi nismo anđeli 3: Rokenrol uzvraća udarac“ (2006) i „Čarlston za Ognjenku“ (2008).

U organizaciji Srpske pravoslavne crkve na Ledinačkom jezeru su obavljana masovna krštenja vernika.

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. MIRKOVIĆ, Z. (15. 7. 2009). „Isušuju Ledinačko jezero”. Press. Pristupljeno 16. 8. 2009. 
  2. Pavlica, Maja (3. 8. 2009). „Jezero isušili, ali od obilaznice ni traga”. Blic. Pristupljeno 16. 8. 2009. 

Literatura[uredi]

  • Milorad Kuljić, Kroz Stare Ledince - turistički vodič, Stari Ledinci, 2008.

Spoljašnje veze[uredi]