Radivoje Mitrović (protojerej-stavrofor)
Radivoje Mitrović | |
---|---|
![]() | |
Datum rođenja | 27. jul 1946. |
Mesto rođenja | Medoševac, SFRJ |
Radivoje Mitrović (Medoševac, 27. jul 1946) bio je sveštenik u Vraniću od 26. oktobra 1969. godine do penzionisanja 1. novembra 2009. godine.
Biografija
[uredi | uredi izvor]Rođen je u Medoševcu kod Lazarevca, od oca Dragoslava i majke Katarine. Školovao se u Beogradu. Završio je Srpsku pravoslavnu bogosloviju Svetog Save i Pravoslavni bogoslovski fakultet 1982. godine. Iste godine apsolvirao je na Filozofskom fakultetu, na Odeljenju za istoriju.
Rukopoložen je i postavljen za sveštenika u Vraniću 26. oktobra 1969. godine. Čin protojereja-stavrofora dobio je 2002. godine a 2009. godine je odlikovan pravom nošenja naprsnog krsta, od strane episkopa šumadijskog Gospodina Jovana.
Više puta je odlikovan od društvenih i kulturnih institucija opštine Barajevo: Plaketom za lični doprinos osnivanju crkvene riznice u Vraniću, Srebrnim pečatom Praviteljstvujuščeg sovjeta srpskog, Plaketom Centra za kulturu Barajevo i Zahvalnicom Udruženja potomaka ratnika od 1912—1918. godine.
Doprinos duhovnom i kulturnom životu Vranića
[uredi | uredi izvor]Zahvaljujući velikom trudu, znanju i posvećenosti Radivoja Mitrovića, Vranić je dobio jedinstveni crkveni kompleks koji predstavlja svedočanstvo o njegovoj celokupnoj kulturi i istoriji. U periodu od 1987. do 1995. godine, podigao je zgradu za reprezantativnu crkvenu riznicu u kojoj se nalaze Spomen muzej, arhiva i biblioteka. Crkva Svetog Ilije u Vraniću je živopisana 1974. godine, objekat je obnovljen a porta ograđena i osvetljena. Postarao se da se u portu prenesu Kuća porodice Matić iz Vranića, iz prve polovine 19. veka i zgrade tradicionalnog srpskog graditeljstva, koje predstavljaju svojevrsno etno selo. Pokrenuo je i obnovu vranićke Crkve brvnare.
Više godina je bio veroučitelj u školama u Vranić, Meljaku i Barajevu. Sarađivao je sa crkvenim i javnim glasilima. U časopisu srpske pravoslavne eparhije šumadijske „Kalenić”, objavio je značajan rad "Sveta tajna krštenja". [1]
Vidi još
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ Priređivač: Jovančević Negoslav. Letopisi crkvenog i društvenog života sela Vranića kod Beograda. Kragujevac,2015.: Kalenić. str. 173—210. ISBN 978-86-84183-90-5.