Ričard Mateson

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ričard Mateson
Richard Matheson.jpg
Puno imeRičard Barton Mateson
Datum rođenja(1926-02-20)20. februar 1926.
Mesto rođenjaAlendejl, Nju Džerzi
 SAD
Datum smrti23. jun 2013.(2013-06-23) (87 god.)
Mesto smrtiLos Anđeles, Kalifornija
 SAD
Period1950—2013
Najvažnija dela
Ja sam legenda

Potpis
Zvanični veb-sajt
naučna fantastika, fantastika, horor

Ričard Barton Mateson (engl. Richard Burton Matheson; Nju Džerzi, 20. februar 1926 — Los Anđeles, 23. jun 2013) bio je američki pisac i scenarista. Uglavnom je pisao fantastiku, horor i naučnu fantastiku. Najpoznatiji je kao pisavc horor romana Ja sam legenda (1954), koji je ekranizovan četiri puta. Autor je scenarija za brojne epizode epizode TV-serijala Zone sumraka producenta Roda Serlinga.

Biografija[uredi]

Rođen je 20. februara 1926. u Alendejlu, Nju Džerzi.[1] Njegova deca, Kris i Ričard Kristijan, takođe su pisci fantastike. Umro je 23. juna 2013. u Los Anđelesu.[2]

O delu Ričarda Metisona[uredi]

Opus Ričarda Matesona predstavlja prožimanje naučne fantastike i horora sa manjim ili većim udelom čiste fantastike. Mateson je tokom karijere pisao krimi i vestrn romane. Pisao je romane, ali i serije zbirki kratkih priča. Pisao je lako prepoznatljiva žanrovska dela. Koristio je sva sredstva da ispriča prilično ubedljivu priču ne mareći za žanr. On je kreativan i izuzetno uspešan u spajanju žanrova.[3]

Reference[uredi]

  1. ^ Parisi, Albert J. "New Jersey Q & A: Richard Matheson; An Influential Writer Returns to Fantasy", The New York Times, April 10, 1994. Retrieved March 31, 2008. "The author Stephen King has said that Richard Matheson is the one author 'who influenced me the most as a writer'. Such an accolade is humbly received by Mr. Matheson, a native of Allendale, but he adds that influencing people is what good writing is all about."
  2. ^ „Preminuo kultni pisac Ričard Mateson”. Glas Srpske. Pristupljeno 16. 1. 2020. 
  3. ^ Bakić, Ilija (2015). 101 lice fantastike. Novi Sad, Zrenjanin: Agora. str. 156—158. 

Spoljašnje veze[uredi]