Seradu

Bonfim 047.jpg
Vegetacija na severoistoku Minas Žerais, Brazil.
Ecoregion NT0704.svg
Mapa ekoregije Serado kao što je naznačeno u podacima Svetske fondacije za prirodu.
Ekologija
CarstvoNeotropsko
BiomTropski i suptropski travnjaci, savane i šikare
Granice
Geografija
Područje1.910.037 km2 (737.469 sq mi)
ZemljeBrazil, Bolivija и Paragvaj
Konzervacija
Konzervacioni statusRanjiva
Global 200Seradu šume i savane
Zaštićeno433.581 km² (23%)[1]

Seradu je prostrani tropsko savanski ekoregion Brazila, posebno u državama Gojas, Mato Groso do Sul, Mato Groso, Tokantins, Minas Žerais i Savezni okrug. Sržna područja bioma Serada su visoravni u centru Brazila. Glavne tipovi staništa Seradua uključuju: šumsku savanu, žbunastu savana, savanski park i travnato-šumsku savanu. Takođe su obuhvaćena područja močvarne savane i galerijske šume.[2] Kao drugi po veličini tip brazilskog staništa, nakon Amazonske prašume, Seradu predstavlja čitavih 21 procenat kopnene površine zemlje (sežući u Paragvaj i Boliviju).[3]

Prvi detaljni pregled Brazilskog serada pružio je danski botaničar Eugenius Varming (1892) u knjizi Lagoa Santa,[4] u kojoj opisuje glavne karakteristike vegetacije seradua u državi Minas Žerais.[5]

Od tada ogromne količine istraživanja su dokazale da je Serado jedan od najbogatijih regiona od svih tropskih savana i da poseduje visok nivo endemizma. Karakterisan je ogromnim rasponom biljnog i životinjskog biodiverziteta. Svetska fondacija za prirodu ga je nazvala biološki najbogatijom savanom na svetu, sa oko 10.000 biljnih vrsta i 10 endemskih vrsta ptica.[3] U Seradu obitava skoro 200 vrsta sisara, mada je samo 14 endemsko.[3]

Klima[уреди | уреди извор]

Klima u Seradu je tipična za vlažnije savanske regione u svetu, sa poluvlažnom tropskom klimom. Seradu je ograničen na dve dominantne sezone tokom godine, vlažna i suva. Godišnje temperature za Seradu su u proseku između 22 i 27 °C, a prosečne padavine između 800-2000 mm za preko 90% područja.[6] Ovaj ekoregion ima veoma jaku sušnu sezonu tokom južne zime (približno april-septembar).[6]

Reference[уреди | уреди извор]

  1. ^ Eric Dinerstein, David Olson, et al. (2017). An Ecoregion-Based Approach to Protecting Half the Terrestrial Realm, BioScience, Volume 67, Issue 6, June 2017, Pages 534–545; Supplemental material 2 table S1b. [1]
  2. ^ " VASCONCELOS, Vitor Vieira; VASCONCELOS, Caio Vieira; VASCONCELOS, Davi Mourão Phyto-Environmental Characterization of Brazilian Savanna (Cerrado) and Brazilian Atlantic Forest, with the Research of Stone Lines and Paleosols Geografia. Ensino & Pesquisa (UFSM), v. 14, p. 3, 2010."
  3. ^ а б в Conservation International. „Archived copy”. Архивирано из оригинала на датум 2008-05-06. Приступљено 2008-05-09. . Access date: May 5, 2011
  4. ^ Warming, E. (1892) Lagoa Santa: Et Bidrag til den biologiske Plantegeografi med en Fortegnelse over Lagoa Santas Hvirveldyr. Kongelige Danske Videnskabernes Selskabs Skrifter – Naturvidenskabelig og Mathematisk Afdeling, 6. Rk. vol. 6 (3): 153–488. Later French and Portuguese translations
  5. ^ Oliveira S., Paulo, and Robert Marquis J. The Cerrados of Brazil : Ecology and Natural History of a Neotropical Savanna. Columbia University Press, 2002. eBook.
  6. ^ а б RATTER, J.A.; RIBEIRO, J.F. & BRIDGEWATER, S. (1997) The Brazilian Cerrado vegetation and Threats to its Biodiversity. Annals of Botany, 80: pp. 223–230

Reference[уреди | уреди извор]

  • Oliveira, Paulo S.; Marquis, Robert J. The Cerrados of Brazil: Ecology and Natural History of a Neotropical Savanna (2002) New York City: Columbia University Press ISBN 0-231-12043-5
  • BRANDÃO, M.; GAVILANES, M. L. (1992). Espécies árboreas padronizadoras do Cerrado mineiro e sua distribuição no Estado. Informe Agropecuário 16 (173): 5–11.
  • BRANDÃO, M.; CARVALHO, P. G. S.; JESUÉ, G. (1992). Guia Ilustrado de Plantas do Cerrado. CEMIG.
  • CASTRO, A. A. J. F., MARTINS F. R., TAMASHIRO, J. Y., SHEPHERD G. J. (1999). How rich is the flora of Brazilian Cerrados? Annals of the Missouri Botanical Garden 86 (1): 192–224.
  • COUTINHO, L. M. Cerrado São Paulo: University of São Paulo.
  • RATTER, J.A.; RIBEIRO, J.F. & BRIDGEWATER, S. (1997) The Brazilian Cerrado vegetation and Threats to its Biodiversity. Annals of Botany, 80: pp. 223–230.
  • LEITÃO FILHO, H.F. (1992). A flora arbórea dos Cerrados do Estado de São Paulo. Hoehnea 19 (1/2): 151–163.
  • MENDONÇA, R. C.; FELFILI, J. M.; WALTER, B. M. T.; SILVA, M. C.; REZENDE, FILGUEIRAS, T. S.; NOGUEIRA, P. E. Flora vascular do bioma Cerrado. ("Vascular flora of Cerrado biome")
  • GOTTSBERGER, G.; SILBERBAUER-GOTTSBERGER, I. (2006): Life in the Cerrado Reta Verlag, Ulm 2006, ISBN 3-00-017928-3 Volume 1, ISBN 3-00-017929-1 Volume 2

Spoljašnje veze[уреди | уреди извор]