Iperit
| Iperit | |
|---|---|
 |
|
 |
|
 |
|
| IUPAC ime |
|
| Drugi nazivi | Iprit Schwefel-Lost Lost Mustard gas Senfgas Yperite |
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 505-60-2  |
| HemPauk | 21106142 |
| KEGG | |
| ChEBI | 25434 |
| SMILES |
|
| InChI |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C4H8Cl2S |
| Molarna masa | 159.08 g mol−1 |
| Agregatno stanje | Bezbojan kad je čist. Normalno ima od bledo žute do tamno smeđe boje. Slab miris belog luka[1] |
| Gustina | 1,27 g/mL, tečnost |
| Tačka topljenja |
14.4 °C, 287.6 K, 57.9 °F |
| Tačka ključanja |
218 °C, 491 K, 424 °F (počinje da se razlaže @ 217°C i ključa na 218°C) |
| Rastvorljivost u vodi | Neznatna |
| Rastvorljivost | rastvara se u etru, benzenu, mastima, alkoholu, THF |
| Opasnost | |
| Podaci o bezbednosti prilikom rukovanja (MSDS) | External MSDS |
| ЕU-klasifikacija | Veoma je toksičan (T+) Štetan je po životnu sredinu (N) stvara plikove Carc. Cat 1 |
| Opasnost u toku rada | Otrov, kontaktni hazard, inhalacioni hazard, koroziv, karcinogen, mutagen |
| NFPA 704 |
 1
4
1
|
| Tačka paljenja | 105 °C |
| Srodna jedinjenja | |
| Srodna jedinjenja | Azotni iperit |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Iperiti (sumporni iperiti)[2] su klasa srodnih citotoksičnih hemijskih oružja sa sposobnošću da formiraju velike plikove na izloženoj koži i u plućima. Čisti sumporni iperiti su bezbojne, viskozne tečnosti na sobnoj temperaturi. Kad se koriste u nečistoj formi, kao bojna sredstva, oni su obično žuto-smeđi i imaju miris koji podseća na gorušicu, beli luk ili ren. Iperit je originalno bio nazvan LOST, po naučnicima koji su razvili metod za produkciju u velikim razmerama za Nemačku imperijalnu armiju 1916.[3]
Iperiti su regulisani konvencijom o hemijskom oružju iz 1993 (CWC). Ta konvencija obuhvata tri klase hemikalija, pri čemu su sumporni i azotni iperit u grupi I, kao supstance koje nemaju drugu primenu osim kao hemijsko oružje.
Reference[уреди]
- ^ FM 3–8 Chemical Reference handbook; US Army; 1967
- ^ Mustard Gas (Sulphur Mustard) (IARC Summary & Evaluation, Supplement7, 1987). Inchem.org (1998-02-09). Retrieved on 2011-05-29.
- ^ Fischer, Karin (June 2004). Schattkowsky, Martina. ed (на German). Steinkopf, Georg Wilhelm, in: Sächsische Biografie (Online ed.). Institut für Sächsische Geschichte und Volkskunde Приступљено 2010-12-28.
Vidi još[уреди]
Spoljašnje veze[уреди]
- Textbook of Military Medicine – Intensive overview of mustard gas Includes many references to scientific literature
- Detailed information on physical effects and suggested treatments
- Iyriboz Y (2004). „A Recent Exposure to Mustard Gas in the United States: Clinical Findings of a Cohort (n = 247) 6 Years After Exposure“. MedGenMed 6 (4): 4. PMC 1480580. PMID 15775831. Shows photographs taken in 1996 showing people with mustard gas burns.
