Kontinentalna kora

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Debljina Zemljine kore u km

Kontinentalna kora je sloj magmatskih, sedimentnih i metamorfnih stena koje izgrađuju kontinente i područja plitkog morskog dna blizu obale, koja se nazivaju šelfovi. Ovaj sloj se obično naziva SiAl zona, zbog toga što ima felzični, granitni sastav, za razliku od okeanske kore, koja se naziva SiMa zbog mafičnog, odnosno bazaltnog sastava. S obzirom na promenu brzine seizmičkih talasa, smatra se da na određenoj dubini kontinentalna kora poseduje veoma slična fizička svojstva kao i okeanska kora. Ova linija promene brzine seizmičkih talasa naziva se Konradov diskontinuitet.

S obzirom na to da se uglavnom sastoji od granitoidnih stena, kontinentalna kora ima gustinu oko 2.7 g/cm3 i manje je gustine od mafičnog materijala koji izgrađuje mantl (čija je gustina oko 3.3 g/cm3). Takođe, kontinentalna kora ima manju gustinu od okeanske kore (čija je gustina oko 2.9 g/cm3), ali je značajno deblja. Njena debljina varira od 25 do 70 kilometara, dok je prosečna debljina okeanske kore oko 7–10 km. Kontinentalna kora izgrađuje oko 40% Zemljine površine.[1] Takođe, 70% ukupne zapremine Zemljine kore čini kontinentalna kora.[2]

Poreklo[uredi]

Postoji vrlo malo materijalnih činjenica koje objašnjavaju razvoj kontinentalne kore u periodu pre 3,5 milijardi godina. Međutim, u područjima kontinentalnih štitova uočava se relativno brz razvoj kontinentalne kore starosti između 3 i 2,5 milijardi godina.[3] Kontinentalna kora se formira frakcionom diferencijacijom okeanske kore tokom eona.[3] Ovaj proces je i danas aktivan zahvaljujući vulkanizmu koji je uzrokovan subdukcijom.

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ Cogley, J. Graham (1984). „Continental Margins and the Extent and Number of Continents”. Reviews of Geophysics. 22 (2): 101—122. Bibcode:1984RvGSP..22..101C. doi:10.1029/RG022i002p00101. 
  2. ^ Cawood, P.A.; Kemp, A.I.S.; Storey, C.D. (2010). „The generation and evolution of the continental crust”. Journal of the Geological Society. London. 167: 229—248. doi:10.1144/0016-76492009-072. 
  3. 3,0 3,1 Hart, P. J., Earth's Crust and Upper Mantle, American Geophysical Union. 1969. ISBN 978-0-87590-013-1. str. 13-15.