Srečko Kosovel

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Srečko Kosovel
Srečko Kosovel.jpg
Srečko Kosovel
Datum rođenja(1904-03-18)18. mart 1904.
Mesto rođenjaSežana
 Austrougarska, danas Slovenija
Datum smrti27. maj 1926.(1926-05-27) (22 god.)
Mesto smrtiTomaj
 Kraljevina SHS, danas Slovenija

Srečko Kosovel (Sežana, 18. mart 1904Tomaj, 27. maj 1926) je bio slovenački pesnik.

Kosovel je umro mlad, sa samo 22 godine, i tokom života nije objavio nijednu knjigu ali se u potonjoj istoriji književnosti i knjiženoj kritici smatra za jednog od najistaknutijih slovenačkih pesnika.

Biografija[uredi]

Rođen je 1904. godine od Antona i Katarine Kosovel u Sežani, koja se tada nalazila u Austrougarskoj. Njegova majka koja je poticala od slovenačke familije iz Trsta imala je 40 godina kada ga je rodila. Njegov otac je bio učitelj. Srečko je bio najmlađi od petoro dece, a živeli su u selu Tomaj do 1924.

Djetinstvo je proveo u Krasu, a školovao se u Ljubljani, gdje je završio gimnaziju 1922, pohađao studije slavistike, romanistike i filozofije sve do neposredno pred smrt.

Pisao je od najmlađih dana. Sa 11 je jedna njegova pesma je publikovana u magazinu Zvonček. Prvi svetski rat je bio traumatizovajući za njega, pogotovu kada su se borbe od 1915. godine vodile na 15 kilometara od njegovom mesta stanovanja.

Dela[uredi]

Napisao je: Zlatni čun, Integrali, a posthumno su objavljena Sabrana djela (1977).

Kosovelova poezija proizilazi iz tri umetnička pokreta: impresionizam, ekspresionizam i konstruktivizam. Takođe u njegovoj poeziji se nalaze elementi dadaizma, nadrealizma i futurizma. Njegov stil je veoma kompleksan da bi mogle da se identifikuj pojedini umetnički pokreti. Njegova dela pokazuju njegovu brigu prema socijalnim i političkim problemima na prostorima Slovenije. Njegovi stihovi su puni humora, ironije i osećanja tragedije.

Motiv smrt bio je stalno prisutan u njegovoj poeziji, a neprestana slutnja smrti uspostavljali su mjeru njegovog odnosa prema životu. Njegov ekstatičan doživljaj prirode i života preobratio se u ekstazu smrti, te je tankoćutni pjesnik krasa bio, istovremeno, i tamnosluti lirik smrti. Razotkrivao je sve prisustvo haosa, „haosa u nama i oko nas“, ali nije rezimirao, nego ga je smatrao životom koji proživjeti. Za njega je realizam bio junaštvo gledati život kakav jeste, a ipak ga živjeti.

Često se upoređuje sa drugim evropskim autorima njegove generacije poput Mađara Atile Jožefa, Italijana Cezare Pavese ili Španca Federika Garsije Lorke.

Spoljašnje veze[uredi]