Mokraćna cijev

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu

Mokraćna cijev (lat. urethra) je cijev koja spaja mokraćnu bešiku sa spoljnim svijetom. Mokraćna cijev ima funkciju kod oba pola u eliminaciji urina, a kod muških jedinki i odvođenju sperme.[1][2][3]

Anatomija[uredi]

Ženska mokraćna cijev[uredi]

Kod žena, mokraćna cijev je duga oko 3-5 cm i završava u vulvi između klitorisa i otvora vagine. Zbog te kratkoće mokraćne cijevi, ženske jedinke su podložnije urinarnim infekcijama nego muške.

Muška mokraćna cijev[uredi]

Kod muškaraca, mokraćna cijev je duga oko 20 cm i završava na vrhu penisa. Unutrašnjost mokraćne cijevi posjeduje spiralne nabore (kao u cijevi pištolja), koji omogućavaju brži protok urina i spreme. Dužina mokraćne cijevi kod muških jedinki otežava kateterizaciju.

Histologija[uredi]

Epitel mokraćne cijevi počinje ćelijama prelaznog tipa na izlasku iz mokraćne bešike. Poslije epitel prelazi u višeslojan visokoprizmatičan epitel, a završava kao višeslojan pločast epitel.

U mokraćnoj cijevi se nalaze i uretralne žlijezde koje štite epitel od urina.

Izvori[uredi]

  1. Susan Standring, ur. (2009) [1858]. Gray's anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice, Expert Consult. illustrated by Richard E. M. Moore (40 izd.). Churchill Livingstone. ISBN 978-0-443-06684-9. 
  2. Jelena Krmpotić-Nemanić (1993). Anatomija čovjeka. Zagreb: Medicinska naklada. 
  3. Predrag Keros; Marko Pećina; Mirjana Ivančić-Košuta (1999). Osnovi anatomije čovjeka. Zagreb. 

Literatura[uredi]

  • Jelena Krmpotić-Nemanić (1993). Anatomija čovjeka. Zagreb: Medicinska naklada. 
  • Predrag Keros; Marko Pećina; Mirjana Ivančić-Košuta (1999). Osnovi anatomije čovjeka. Zagreb. 
Urinarni sistem
Bubreg | Mokraćovod | Mokraćna bešika | Mokraćna cev