Mokraćna cijev

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search

Mokraćna cijev (lat. urethra) je cijev koja spaja mokraćnu bešiku sa spoljnim svijetom. Mokraćna cijev ima funkciju kod oba pola u eliminaciji urina, a kod muških jedinki i odvođenju sperme.[1][2][3]

Anatomija[uredi]

Ženska mokraćna cijev[uredi]

Kod žena, mokraćna cijev je duga oko 3-5 cm i završava u vulvi između klitorisa i otvora vagine. Zbog te kratkoće mokraćne cijevi, ženske jedinke su podložnije urinarnim infekcijama nego muške.

Muška mokraćna cijev[uredi]

Kod muškaraca, mokraćna cijev je duga oko 20 cm i završava na vrhu penisa. Unutrašnjost mokraćne cijevi posjeduje spiralne nabore (kao u cijevi pištolja), koji omogućavaju brži protok urina i spreme. Dužina mokraćne cijevi kod muških jedinki otežava kateterizaciju.

Histologija[uredi]

Epitel mokraćne cijevi počinje ćelijama prelaznog tipa na izlasku iz mokraćne bešike. Poslije epitel prelazi u višeslojan visokoprizmatičan epitel, a završava kao višeslojan pločast epitel.

U mokraćnoj cijevi se nalaze i uretralne žlijezde koje štite epitel od urina.

Izvori[uredi]

  1. ^ Susan Standring, ur. (2009) [1858]. Gray's anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice, Expert Consult. illustrated by Richard E. M. Moore (40 izd.). Churchill Livingstone. ISBN 978-0-443-06684-9. 
  2. ^ Jelena Krmpotić-Nemanić (1993). Anatomija čovjeka. Zagreb: Medicinska naklada. 
  3. ^ Predrag Keros; Marko Pećina; Mirjana Ivančić-Košuta (1999). Osnovi anatomije čovjeka. Zagreb. 

Literatura[uredi]

  • Jelena Krmpotić-Nemanić (1993). Anatomija čovjeka. Zagreb: Medicinska naklada. 
  • Predrag Keros; Marko Pećina; Mirjana Ivančić-Košuta (1999). Osnovi anatomije čovjeka. Zagreb. 
Urinarni sistem
Bubreg | Mokraćovod | Mokraćna bešika | Mokraćna cev