Polje algebarskih brojeva

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

U apstraktnoj algebri polje algebarskih brojeva se označava sa F i predstavlja konačno proširenje polja racionalnih brojeva Q, to jest, polje koje sadrži polje racionalnih brojeva i ima konačnu dimenziju, kada se posmatra kao vektorski prostor nad Q. Ova polja su vrlo važna u teoriji brojeva i predstavljaju centar studija koja se bave teorijom algebarskih brojeva.

Pojam se oslanja na sam koncept polja u matematici, koje predstavlja algebarsku strukturu sačinjenu od skupa elemenata i dve operacije definisane na tom skupu. Te operacije se nazivaju sabiranje i množenje i da bi činile polje moraju imati svojstvo distributivnosti.

Koncept polja je uveo Dedekind, koji je koristio nemačku reč Körper (telo) za ovaj pojam.[1]

Primeri[uredi | uredi izvor]

Vidi još[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ J J O'Connor and E F Robertson, The development of Ring Theory, September 2004.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]