Prva vlada Dimitrija Cincar-Markovića

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ministarski savet
Osnovana19. novembar 1902.
Prethodne administracije
Rasformirano24. mart 1903.
Zamenjena sa administracijom
SedišteKraljevina Srbija
Predsednik Ministarskog saveta

Prva vlada Dimitrija Cincar-Markovića je bila vlada Kraljevine Srbije od 19. novembra 1902. do 24. marta 1903.

Istorija[uredi]

Nakon ostavke Pere Velimirovića, predsedništvo je ponuđeno Savi Grujiću, a Velimirović je dao ostavku 15. novembra, čime je krah doživeo i pokušaj stvaranja „nove stranke“. Grujić je odbio ponudu. Kralju su ostale samo manje značajne političke ličnosti koje su pristale da uđu u vladu Dimitrija Cincarmarkovića. Opoziciju su činili Avakumovićevi liberali i samostalci. Radikalsko-naprednjački sporazum je propao, a radikali su ostali na vlasti. Kralj se nije odmah odlučio na državni udar. Najpre je pokušao oko sebe okupiti značajne ličnosti koje je oterao u opoziciju (npr. Jovana Belimarkovića koji je 1900. godine odbijao da se pokloni kraljici Dragoj).

Kralj je raspustio Skupštinu izglasanu tokom Vujićevog mandata. Opozicija je prozrela kraljeve planove da izmeni ustav i zbog toga ga je oštro napadala. Cincarmarkovićeve vlade smatrala je prorežimskim vladama, poput vlada Vladana Đorđevića i Svetomira Nikolajevića, odnosno kao vlade partijskih otpadaka. Akademska elita koja je stala na čelo opozicije napada režim preko „Srpskog književnog glasnika“ čiji su pokretači bili kasnije čuvena imena poput Slobodana Jovanovića, Bogdana Popovića, Jovana Skerlića, Milana Grola. Republikanska ideja bila je najprisutnija u časopisu jer su svi, sem Slobodana Jovanovića, bili republikanci. Za razliku od liberala i radikala koji su činili glasnu opoziciju, naprednjaci su ćutali. Stojan Novaković je smatrao da je u sadašnjem trenutku najbolje pasivni posmatrati zbivanja. On je smatrao da je bojkot izbora najbolja poruka kruni. Opozicija je čekala kao zapeta puška da kralj načini prvi korak, odnosno da izvrši državni udar. Propast sporazuma iz 1901. godine onemogućio je kralju da se sporazume sa radikalima i naprednjacima. On je pokušao da se sporazume sa liberalima, ali je Avakumović odbio da stane na čelo vlade budući da se sprema državni udar. Cincarmarkovićeva vlada trebalo je da bude samo privremena. Aleksandar nije mogao računati ni na jednu političku snagu u zemlji. Bojkotovali su ga svi stranački prvaci.

Članovi vlade[uredi]

Ministarski savet, 6/19.11. 1902 - 24.3/6.4. 1903.
Funkcija Slika Ime i prezime Detalji
Predsednik Ministarskog saveta
i ministar bez portfelja
General Dimitrije Cincar Marković.jpg Dimitrije Cincar-Marković
Ministar inostranih dela AntonicVasilije.jpg Vasilije Antonić do 23.12.1902/5.1.1903.
Sima lozanic.jpg Sima Lozanić do 23.3/5.4.1903.
Pavle Denić.jpg Pavle Denić zastupnik
Ministar unutrašnjih dela Velimir M. Todorović
Ministar pravde Antonije Pantović
Ministar finansija Milovan Marinković
Ministar prosvete i crkvenih dela Luka I. Lazarević.jpg Luka Lazarević
Ministar vojni General Milovan Pavlović.jpg Milovan S. Pavlović
Ministar građevina Pavle Denić.jpg Pavle Denić
Ministar narodne privrede Ljubomir J. Novaković

[1][2][3]

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

Izvori[uredi]

  • Suzana Rajić, Aleksandar Obrenović, vladar na prelazu vekova, sukobljeni svetovi, Beograd 2014.


Prethodnik:
Prva vlada Petra Velimirovića
Vlada Kraljevine Srbije

1902—1903

Naslednik:
Druga vlada Dimitrija Cincar-Markovića