Saliotit
| Saliotit | |
|---|---|
| Opšte informacije | |
| Kategorija | Silikatni mineral |
| Formula | (Li,Na)Al 3(AlSi 3O 10)(OH) 5 |
| Strunc klasifikacija | 9.EC.60 |
| Kristalne sisteme | Monokliničan |
| Kristalna klasa | Prizmatičan (2/m) (same H-M symbol) |
| Space group | C2/m |
| Unit cell | a = 5,15 Å, b = 8,91 Å c = 23,83 Å; β = 94,23°; Z = 4 |
| Identifikacija | |
| Boja | Bezbojan do belog |
| Cepljivost | Perfektan na {001} |
| Tvrdoća po Mosu | 2 - 3 |
| Sjajnost | Biserast |
| Ogreb | Beo |
| Providnost | Providan |
| Specifična težina | 2,75 |
| Optičke osobine | Dvoosni (-) |
| Indeks prelamanja | nα = 1,580 - 1,590 nβ = 1,580 - 1,590 nγ = 1,590 - 1,600 |
| Dvojno prelamanje | δ = 0,010 |
| 2V ugao | 30° do 50° |
| Reference | [1][2] |
Saliotit je redak bezbojni do biserno belog filosilikatni mineral u grupi smektita sa formulom (Li,Na)Al
3(AlSi
3O
10)(OH)
5.[1] To je uređena 1:1 interstratifikacija kukita i paragonita. Ima savršenu kalavost, biserni sjaj i ostavlja belu crtu. Njegova kristalna struktura je monoklinska, i to je meki mineral sa tvrdoćom ocenjenom 2-3 po Mosovoj skali.[1][2]
Saliotit je prvi put opisan 1994. godine po pojavi u izdancima škriljaca visokog kvaliteta severno od Almerije, Andaluzija, Španija. Ime je dobio po francuskom geologu Pjeru Saliou.[1]
