Kraljevina Aragon

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Grb Kraljevine Aragon

Kraljevina Aragon je nastala 1035. godine, ujedinjenjem grofovija Aragon, Sobarbe i Ribagorza pod Ramirom I, i traje sve do 1516. godine, kada umire Fernando Katolički. Brakom između Fernanda Katoličkog i Izabele od Kastilje, ova dva kraljevstva su ujedinjena.

Grofovija Aragon[uredi]

Grofovija Aragon j stvorena krajem 8. i početkom 9. veka u planinskom pojasu centralnih Pirineja radi odbrane karolinške Franačke države protiv mogućih mavarskih upada. Iako je u početku bio pod tutorstvom Franaka, kako se širila tako se sve više oslobađala franačkog uticaja. Njen prvi samostalni vladar je bio Aznar I Galindez.

Brakom između Andregote, kćerke grofa Galinda I od Aragona, i kralja Navare, Garsije Sančeza, došlo je do ujedinjenja kraljevine Navare sa grofovijom Aragon, koja je zadržala određenu samostalnost.

Godine 1035. Ramiro I, sin Sanča III od Navare ujedinjuje grofovije Aragon, Sobrarbe i Ribagorza i osniva Kraljevinu Aragon, pretvorivši se u prvog kralja Aragona. Legitimitet nove dinastije uspevaju da postignu Sančo Ramirez i Pedro I, stavivši kraljevinu pod zaštitu Svete stolice. Tako je kraljevina Aragon postala jedna od zapadnoevropskih kraljevina.

Kraljevina Aragon (1035)[uredi]

Kad je kralja Navare, Sanča Garsesa je ubio rođeni brat (1076), stanovnici Navare, ne želeći da im kralj bude bratoubica, izabrali su Sanča Ramireza od Aragona za kralja, koji je tada pripojio krunu Pamplone kruni Aragona.

Sančo Ramirez i Pedro I vodili su uspešan rat protiv Mavara. Godine 1095, Pedro je osvojio Uesku, 1101. osvojio je Barbastro i Sarinjenu, a 1104. mesto Tamarite de Litera.

Pod vođstvom Alfonso I, i uz saradnju francuskog plemstva osvojeni su bili gradovi Tudela, Tarazon, Kalatajud, Daroka i Saragosa. Osvajanje Saragose 1118. godine značilo je pad mavarskog kraljevstva što je radikalno promenilo socijalne strukture i duhovne horizonte malog kraljevstva gorštaka koje je do tada bio Aragon.

Pošto nije imao naslednika, Alfonso I je testamentom zemlju ostavio viteškim redovima, ali to u Aragonu nije bilo prihvaćeno. Njegov brat, Ramiro II, monah, koji je u to vreme bio biskup Roda-Barbastre, proglašen je za kralja. U Navari, za kralja je bio izabran Garsija Ramirez, čime je došlo do odvajanja kraljevstava Aragona i Navare.

Ujedinjenje Katalonije i Aragona[uredi]

Ramiro II je oženio Ines Pitu, francusku udovicu plemićkog porekla, sa kojom je 11. avgusta 1136. dobio ćerku Petronilu. Godine 1137. Ramiro II je obezbedio naslednika trona verivši Petronilu sa grofom Ramona Berengera IV od Barselone. Brak je bio zaključen 1150, kada je Petronila imala 14 godina. Nešto kasnije Petronila je postala kraljica, a Ramon Berenger IV grof Barselone postao je princ Aragona, što je ubrzalo ujedinjenje Aragona sa Katalonijom. Ramiro II se vratio u manastir. Njihov sin, Alfonso II, bio je prvi koji je nasledio titule kralj od Aragona i grof od Barselone.


Vidi još[uredi]



Spisak hrišćanskih kraljevina na Pirinejskom poluostrvu od Rekonkiste do danas
Portugalija Španija
Kruna Kastilje Kraljevina Navara Kruna Aragona
Kraljevina Galicija Kraljevina Asturija Kraljevina Leon Kraljevina Kastilja Kraljevina Aragon Grofovija Barselona Kraljevina Valensija Kraljevina Majorka