Stara škola u Milandži

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Stara škola u Milandži
Skola Milandza Stara skola 01.jpg
Stara škola u Milandži
Opšte informacije
Mesto Milandža, Opaljenik
Opština Ivanjica
Država  Srbija
Vreme nastanka 1833.
Tip kulturnog dobra Spomenik kulture
Nadležna institucija
Nadležna ustanova za zaštitu Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo
Sedište Kraljevo
Adresa Cara Lazara 24 36000
Zvanični veb-sajt
Skola Milandza Stara skola 02.jpg

Stara škola u Milandži, zaseoku sela Opaljenik, u Ivanjičkoj opštini, podigao je, u svom rodnom mestu, Joanikije Nešković (1804—1873), episkop šabačke i užičke eparhije, kao prvu školu u moravičkom kraju.[1][2]

Škola je podignuta 1833. godine i počela da radi na Nikoljdan iste godine sa 17 učenika. Školska zgrada je dvosobna brvnara pokrivena šindrom, a njen prvi učitelj bio je ćir Dionisije. U prvoj prostoriji sa otvorenim ognjištem živela su deca, a u drugoj je stanovao učitelj. Nakon smrti prvog učitelja, 1852. godine, škola se seli u istu zgradu, premeštenu zapadno od današnje crkve. Tu se nastava izvodila sve do podizanja nove školske zgrade 1872. godine u kojoj je nastava izvođena sve do 1953. godine, kad se škola zatvorila jer nije imala dovoljno učenika.

Prilikom vizitacije osnovnih škola 1884. godine, mesna škola u Mirandži je bila povoljno ocenjena, i za razliku od mnogi, vodio se tu Dnevnik godišnjih predavanja.[3] Milenko Nešović je 1886. godine postavljen za upravitelja osnovne škole u Mirandži. Otišao je 1887. godine učitelj drugog-četvrtog razreda Gvozden Jovanović. Za učitelja trećeg i četvrtog razreda došao je 1888. godine Andreja Dragutinović iz Slatine, pored kolege Jovana Lazarevića. Tu je u isto vreme i učitelj Andrija Ćendić. Mesni učitelj prva dva razreda 1892. godine bio je Nedeljko Ignjatović. Nastava je bila 1896. godine četvororazredna, a ukupno je u nju išlo 88 đaka, iz mesta i okoline.[4] Učitelj sva četiri razreda a potom i školski upravitelj je između 1893-1904. godine bio Božidar Nešković. Mirko Popović premešten je 1896. godine u Slatinu. Mileva Pavlović je 1902. godine učiteljica prvog razreda. Godine 1904. u mesnoj školi je pored Neškovića i učiteljski zastupnik (pripravnik) Dragomir Ikonić.[5] Postavljen je 1906. godine za učiteljskog zastupnika u mesnoj školi, svršeni gimnazista Živko Petković, koji će tu biti i 1907. godine. Imala je (1907) status muške škole, sa dva učitelja koji rade sa po dva razreda istovremeno. Učitelj Nešković je zbog potrebe službe 1908. godine premešten u Milandžu, iz Atenice. Te godine je seoski učitelj i Dragić Popović. Učiteljski pripravnik Aleksandar Jokanović je 1909. godine predavao prvom i drugom razredu, kao vršilac dužnosti.[6] Prosvetna birokratija u prvoj polovini 20. veka neprestano pokreće učitelje, iz mesta u mesto. Smenjuju se sledeći učitelji u Milandži: student filozofije Dragutin Knežević kao vd (1911), supružnici Milisav i Ilinka Arsović (1910-) rođenoj Veljković (1912-1913), đak gimnazije Milovan Popović vd (1914).

Vidi još[uredi]

Izvori[uredi]

  1. ^ „Spomenici kulture”. Ivanjica-Internet portal. Arhivirano iz originala na datum 13. 11. 2017. Pristupljeno 13. 11. 2017. 
  2. ^ „Nepokretna kulturna dobra na tlu Ivanjice”. Info liga. Pristupljeno 13. 11. 2017. 
  3. ^ "Prosvetni glasnik", Beograd 1884. godine
  4. ^ "Prosvetni glasnik", Beograd 1896. godine
  5. ^ "Prosvetni glasnik", Beograd 1904. godine
  6. ^ "Prosvetni glasnik", Beograd 1909. godine

Spoljašnje veze[uredi]