Zvonik

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije

Zvonik (ili zvonara) je samostalna građevina ili deo građevine (npr. crkve) na kome se nalazi zvono. Ako je uz građevinu, može imati zaseban ulaz, ili se u njega ulazi iz nje.

Zvonik mora biti visok, da bi se zvuk zvona što dalje čuo; stoga su zvonici često najupečatljivija obeležja (eng. landmark) starih gradova. Na zvoniku se često nalazi i sat. U zavisnosti od podneblja, zvonici su se pravili od različitih materijala: kamena, opeke ili drveta, a u novije vreme i od armiranog betona ili čelika.

Na području Šumadije, ali i drugde, se uz crkve brvnare javljaju zvonici od drveta, jednostavne rešetkaste konstrukcije, sa krovnim pokrivačem najčešće od šindre (kao i same crkve).

U južnoslovenskom primorju su zvonici kod manjih crkava najčešće na pročelju, a kod velikih se grade kao zasebne građevine. Naravno, i od ovog „pravila“ postoje brojni izuzeci.

[uredi] Slike

Zvonik uz crkvu - Pranjani	Drveni zvonik u Pranjanima	Neobičan zvonik crkve u Borču	Neobarokni zvonik crkve u sremskom selu Divoš
primorski zvonik "na preslicu" - Vlaška Crkva, Cetinje