Dvousneni suglasnik

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu

U fonetici bilabijalni suglasnik ili dvousneni suglasnik je suglasnik artikuliran (izgovoren) sa obe usne. Dvousneni suglasnici u srpskom jeziku su: b, p i m.

Bilabijalni suglasnici navedeni u međunarodnoj fonetskoj abecedi (IPA) su:

IPA Opis Primer
jezik pravopis IPA značenje
Xsampa-m.png bilabijalni nazal engleski man [mæn] čovek
Xsampa-p.png bezvučni bilabijalni ploziv engleski spin [spɪn] kotrljanje
Xsampa-b.png zvučni bilabijalni ploziv engleski bed [bɛd] krevet
Xsampa-pslash.png bezvučni bilabijalni frikativi japanski 富士山 (fujisan) [ɸuʥisaɴ] Planina Fudži
Xsampa-B2.png zvučni bilabijalni frikativi eveški ɛʋɛ [ɛ̀βɛ̀] Eve
IPA-voiced bilabial approximant.png bilabijalni aproksimant španski lobo [loβ̞o] vuk
Xsampa-Bslash.png bilabijalni vibrant
Xsampa-Oslash.png bilabijalni kloknik

Overijski igboški jezik u Nigeriji ima šest različitih bilabijalna ploziva: [p pʰ ɓ̥ b b̤ ɓ]. Oko 0,7% svetskih jezika nemaju bilabijalne suglasnike. Meću njima su: tlingitski, čipevjanski, oneidaški i vičitanski jezik [1].

Izvori[uredi]

  1. Maddieson, Ian. 2008. Absence of Common Consonants. In: Haspelmath, Martin & Dryer, Matthew S. & Gil, David & Comrie, Bernard (eds.) The World Atlas of Language Structures Online. Munich: Max Planck Digital Library, chapter 18. Available online at http://wals.info/feature/18. Accessed on 2008-09-15.