Пређи на садржај

Srednja vojna škola KoV Sarajevo

С Википедије, слободне енциклопедије
Srednja vojna škola KoV Sarajevo
Panorama kasarne „Maršal Tito“ Sarajevo - 1976. godine
Tipsrednja vojna škola
Osnovana1952.
Ukinuta1992.
LokacijaSarajevo
DržavaSFRJ
Boje 
Ablem SVŠ KoV iz 1974.
Značka Intendantske SVŠ
Grb Centra vojnih škola KoV Sarajevo
Rodovi KoV

Srednja vojna škola KoV Sarajevo je postojala u periodu: 19521992 (država: SFRJ / Oružane snage SFRJ).

Srednja vojna škola kopnene vojske Sarajevo, nastavila je tradicije Pešadijske podoficirske škole koja je otpočela sa radom 1. septembra 1952. godine u Zrenjaninu, gde je školovanje započela 1. klasa PPŠ (Pešadijska Podoficirska Škola), kasnije se preselila u Sombor, gde školovanje započinje 2. klasa, potom se seli u Bileću gde su se školovale 3. i 4.klasa, da bi se od 1. septembra 1956. godine preselila u kasarnu „Maršal Tito” u Sarajevu, gde su se školovale klase od 5. do poslednje 40-te. Poslednja klasa je započela školovanje 1. septembra 1991. godine.

Prve klase su imale dvogodišnje školovanje, sa 6. klasom počinje trogodišnje, a sa 17. klasom (od 1968. godine) počinje četvorogodišnje školovanje u koju su se upisivali učenici osmog razreda. Od 1979. godine, pored četvorogodišnjeg školovanja, ponovo je uvedeno dvogodišnje školovanje u koje su se upisivali učenici nakon završenog 2.razreda srednje civilne škole, tj. usmerenog obrazovanja, kako se tada zvalo. Te klase su pored broja klase imale i oznaku „A”. SVS KoV je bila izabrana na nivou JNA za eksperimentalnu savremenu školu, zahvaljujući čemu je dobijala dodatna sredstva za najmodernija učila i za kontinuiranu dodatnu obuku nastavnog kadra. Tako je bila prva škola koja je imala televiziju zatvorenog kruga za primenu u nastavi, prva koja je imala tzv. programiranu učionicu i druga pomoćna nastavna sredstva koja su bila na nivou najsavremenijih škola u svetu. Imala je i impresivnu biblioteku. Istovremeno, godinama je sarađivala sa Filozofskim fakultetom u Sarajevu — Odsek pedagogija, koji je naučno rukovodio obukom nastavnog kadra u metodici i pedagogiji. Srednja vojna škola KoV je bila sastavni deo Centra vojnih škola KoV Sarajevo.

Centar vojnih škola KoV Sarajevo

[уреди | уреди извор]

Centar vojnih škola kopnene vojske je bila vrlo složena i brojna nastavno-naučna ustanova JNA sa dugom i bogatom tradicijom. Negovala je tradicije Pešadijske oficirske škole koja je formirana 5.marta 1945.godine, u vreme kada su se vodile žestoke borbe za konačno oslobodjenje Jugoslavije. U centru vojnih škola kopnene vojske vršilo se vaspitanje, obrazovanje i osposobljavanje više desetina različitih profila starešina za mirnodobske i ratne dužnosti u oružanim snagama SFRJ (Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija) — roda pešadije, intendantsko-finansijske i veterinarske službe. Pitomci i slušaoci su se intezivno vaspitavali u duhu socijalističkog samoupravnog društva i jugoslovenskog socijalističkog patriotizma. U školama Centra školovali su se sinovi svih jugoslovenskih naroda i narodnosti i zato je on bio u pravom smislu reči, škola bratstva i jedinstva. Izuzetno velika pažnja se poklanjala negovanju borbenih i revolucionarnih tradicija naroda i narodnosti Jugoslavije, posebno iz narodno-oslobodilačkog rata. Tradicije su bile sastavni deo svakodnevnog rada i vaspitanja. Visoko stručan i iskusan nastavni kadar, savremena nastavno-materijalna baza i razvijen istraživački rad obezbedjivali su da se u Centru vojnih škola kopnene vojske teorijska i praktično-primenjena nastava izvodi vrlo kvalitetno i u skladu sa društvenim ciljevima vaspitanja i obrazovanja i koncepcijom opštenarodne odbrane. Životni standard pitomaca, slušalaca i drugih pripadnika Centra, bio je na zavidnom nivou — u granicama materijalnih mogućnosti JNA Jugoslovenska narodna armija i tadašnjeg društva. Razvijana je svestrana saradnja sa školskom i radničkom omladinom, organizacijama udruženog rada, društveno-političkim organizacijama i zajednicama, kao i drugim strukturama i institucijama. Vrlo česti su bili susreti pitomaca i omladine na kulturno-zabavnom i sportskom planu. Za postignute rezultate Centar vojnih škola kopnene vojske je odlikovo dva puta Predsednik SFRJ i Vrhovni komandant Maršal Jugoslavije Josip Broz Tito. Osim toga, Centru je dodeljena Velika plaketa JNA, Plaketa bezbednosti od strane predsednika Saveznog izvršnog veća (Vlade) SFRJ, Šestoaprilska nagrada grada Sarajeva, kao i druga brojna priznanja (plakete, zahvalnice i sl.) U Centru vojnih škola kopnene vojske, pored ostalih škola i kurseva, nalazila se Vojna akademija kopnene vojske — smer pešadija, intendantski i finansijski smer, Srednja vojna škola kopnene vojske, Intendanstka srednja vojna škola a od 1985.godine i Muzička srednja vojna škola.

Školovanje pitomaca SVŠ KoV i ISVŠ Sarajevo

[уреди | уреди извор]

U ovim školama su se školovali pitomci za aktivne mladje oficire (podoficire) KoV-a i intendanstke službe. Školovanje je trajalo četiri godine. U prvoj i drugoj godini težište programa je bilo na opšte-obrazovnim predmetima (kao u svim srednjim školama), opšte-vojnim obrazovnim predmetima, taktičkoj obuci i gadjanjima iz vatrenog naoružanja kao i obuci u skijanju i plivanju. Na početku druge školske godine, pitomci su potpisivali Svečanu obavezu (Zakletvu) čime su sticali pravo na zaduživanje ličnog naouružanja i izvodjenje bojevih gadjanja. Od 1975.godine, svi pitomci srednje vojne škole KoV su prve dve godine završavali u Sarajevu, dok su treću i četvrtu godinu završavali u specijalizovanim vojno-nastavnim centrima širom Jugoslavije, gde su se izučavali, pretežno, vojnostručni predmeti u okviru smerova: pešadije, artiljerije, artiljerijsko-raketnih jedinica, protiv-vazdušne odbrane, oklopnih jedinca, inžinjerijskih jedinica, veze, elektronskog izvidjanja i protiv elektronskih dejstava, izvidjačko diverzantskih jedinica, jedinica vojne policije, atomsko-biološko-hemijske odbrane i intendantske službe, u specijalizovanim vojno-školskim centrima za rodove i službe.

Vojno-nastavni centri su bili:

  • Sarajevo (pešadijske jedinice i intendantska služba),
  • Zadar (artiljerija i artiljerijsko-raketne jedinice protiv-vazdušne odbrane),
  • Banja Luka (oklopno-mehanizovane jedince),
  • Karlovac (inžinjerijske jedinice),
  • Beograd (jedinice veze i jedinice za elektronsko izvidjanje i protiv-elektronskih dejstava),
  • Pančevo (izvidjačko-diverzantske jedince i jedinice vojne policije) i
  • Kruševac (jedinice, atomsko-biološko-hemijske odbrane).

Školovanje pitomaca je bilo besplatno. Bio je obezbedjen solidan standard i svi uslovi za rad, odmor i slobodne aktivnosti. Smeštaj je bio internatskog tipa u sobama za po nekoliko pitomaca opremljenih hotelskim inventarom. Pitomci su primali solidan mesečni džeparac koji je uvećavan nakon svake uspešno završene školske godine. O obrazovanju, stručnom usmeravanju i zdravlju pitomaca starali su se starešine, profesori i lekari, koji su zamenjivali njihove roditelje.

Tokom školovanja, pitomci su unapredjivani u pitomačke činove. Nakon uspešno završene prve školske godine unapredjivani su u prvi pitomački čin, pitomac-razvodnik, nakon druge godine u pitomac-desetar, nakon treće u pitomac-mladji vodnik. Posle završenog školovanja, pitomci su proizvodjeni u čin aktivnog vodnika odgovarajućeg roda, odnosno službe i rasporedjivani su na dužnosti komandira: odeljenja, voda, karaule, rukovodioca, upravnika i slične dužnosti u jedinicama i ustanovama JNA. Pitomci koji su postizali odličan uspeh, ukoliko su ispunjavali i druge propisane uslove, mogli su odmah nastaviti školovanje u vojnoj akademiji. Ostali pitomci, zavisno od uslova koji su se propisivali svake godine, mogli su konkurisati za redovno ili vanredno školovanje u vojnoj akademiji rodova KoV i intendantske službe. Svečane promocije u čin vodnika, su se održavale sredinom jula meseca u Sarajevu, gde su se ponovo okupljali (kao na početku školovanja) pitomci iz svih vojno-nastavnih centara odakle su odlazili na prve dužnosti širom Jugoslavije.

U Intendantskoj srednjoj vojnoj školi, pored pitomaca, školovali su se i učenici za kvalifikovane kuvare. Njihovo školovanje je trajalo tri godine. Posle završenog školovanja učenici su sticali zvanje kvalifikovanog kuvara, posle čega su se upućivali na odsluženje vojnog roka a onda se raporedjivali na odgovarajuće dužnosti u svojstvu građanskih lica na službi u JNA.

Pravo konkurisanja za Srednju vojnu školu KoV i Intendantsku srednju vojnu školu imali su svi učenici koji su uspešno završili osmogodišnju školu. Od 1979.godine su uvedene „A” klase, koje su se konkurisale nakon završenog drugog razreda srednje škole u građanstvu i njihovo vojno školovanje je trajalo dve godine. Uslovi prijema su se odredjivali svake godine konkursom.

Šire informacije su se mogle dobiti kod organa narodne odbrane u svakoj Opštini ili direktno na adresu škole koja je bila:

Srednja vojna škola KoV, Ulica Vojvode Punika broj 12, 71002 SARAJEVO

Gašenje CVŠ i SVŠ KoV Sarajevo

[уреди | уреди извор]

Kao posledica početka sukoba na prostoru SFRJ i raspada zemlje i JNA , Centar vojnih škola Sarajevo je napustio kasarnu „Maršal Tito” Sarajevo, 5.juna 1992.godine kada su poslednji pitomci evakuisani i premešteni u Beograd i Požarevac, gde je deo njih nastavio školovanje do kraja, ali u novoj državi koja se zvala Savezna Republika Jugoslavija, koju su sačinjavale dve bivše jugoslovenske republike, Srbija i Crna Gora. Nakon završetka školovanja 40.(poslednje) klase SVŠ KoV, Srednje vojne škole su ukinute a školovanje podoficira je zamenjeno višemesečnim kursevima obuke.

Načelnici Srednje vojne škole KoV

[уреди | уреди извор]
  • 1957—1969.godine, Narodni heroj pukovnik Savo Trikić, pukovnik Stevan Kovačević i pukovnik Milorad Drakulić
  • 1969—1983.godine, pukovnik Luka Šoša
  • 1983—1986.godine, pukovnik Slavko Krivošija
  • 1986—1992.godine, pukovnik Mijo Čičković

Spoljašnje veze

[уреди | уреди извор]