Mantl
Iz projekta Википедија
Mantl ili Zemljin omotač je debela ljuska, sastavljena od gustih stena, koja okružuje spoljnje tečno jezgro, a nalazi se direktno ispod relativno tanke Zemljine kore. Proteže se do 2.900 km dubine i zauzima 70% Zemljine zapremine.
[uredi] Struktura
Granica između kore i mantla naziva se Mohorovičićev diskontinuitet, skraćeno moho. Moho je granica na kojoj se brzina seizmičkih talasa iznenada menja. Dubina na kojoj se nalazi moho varira od 5 km ispod okeana do 80 km u nekim planinskim regijama poput Tibeta. Deo mantla koji se nalazi tačno ispod kore sastavljen je od relativno hladnih stena mantla. Ovaj snažni sloj izgrađen od kore i gornjeg mantla naziva se litosfera i čija debljina takođe varira, ali u proseku se proteže do 100 km dubine.
Područje ispod litosfere koje se proteže do dubine od oko 250 km naziva se astenosfera. U tom području seizmički talasi putuju sporije, pa se još naziva zona sporijih brzina (LVZ – eng. low velocity zone). Po nekim pretpostavkama do usporavanja dolazi jer su stene u astenosferi bliže tački topljenja nego one iznad ili ispod, a neki geolozi smatraju da su stene u astenosferi delimično rastopljene. Ako je to tačno, onda je ta zona važna iz dva razloga:
- to je zona gde se stvara magma;
- stene u to zoni imaju relativno malu gustinu i zato mogu lakše plutati, što znači da astenosfera deluje kao lubrikant za litosferne ploče.
 |
Ovaj nezavršeni članak Mantl, vezan je za geologiju. Koristeći pravila Vikipedije, doprinesite dopunivši ga. |
