Književna opština Vršac

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Književna opština Vršac (KOV) je kulturna institucija osnovana 1972. godine na inicijativu proslavljenog pesnika Vaska Pope. Isprva zamišljen kao komuna zavičajnih pisaca koji će proslaviti Vršac, KOV je pod uredništvom pesnika Petrua Krdua postao nezaobilazna međunarodna književna adresa. KOV 45 godina predstavlja simbol jedinstvenog načina negovanja pisane reči, kao "ostvarena utopija", kako je dugogodišnji urednik i predsednik Krdu, definisao.
Od 2011. glavni urednik Književne opštine Vršac je dr Draško Ređep, pisac, književni kritičar i vrsni intelektualac. Sedište KOV-a je dugo godina bila kuća Jovana Sterije Popovića, na zalaganje Vaska Pope. Od 2013. godine KOV je na inicijativu Crkvene opštine izbačen na mansardu Sterijine kuće, gde u otežanim uslovima nastavlja kluturnu delatnost od značaja za Srbiju, region i Evropu.[1]
Predsednik KOV-a je Ana Krdu.

Manifestacije[uredi]

Književna opština Vršac, koju čine edicije "Nesanica", "Atlas vetrova", "Katedra Vasko Popa", "Sterijana", dugi niz godina dodeljuje Evropsku nagradu za poeziju, objavljuje časopis za poeziju, prozu i esejistiku, Kovine, koji izlazi dvaput godišnje; organizuje tribine "Sredom kod Sterije", dane Petrua Krdua, performanse i hepeninge.
Laureati Evropske nagrade za poeziju su Vesna Parun, Tadeuš Ruževič, Lidija Dimkovska, Adam Zagajevski,[2] Petru Krdu (posthumno), i mnogi drugi. KOV neguje prevodnu književnost, bavi se problemima avangarde, tradicije, okupljajući istaknute prevodioce, kao npr. Biserku Rajčić, Kolju Mićevića, kao i prevodioce mlađe generacije, Đuru Miočinovića, što domaću književnost povezuje sa drugim slovenskim i evropskim kulturama. Objavljuje manje poznata dela klasika poput Federika Garsije Lorke; kao i teorijske knjige; te poeziju pesnika i književnika raznih generacija, Tanje Kragujević, Jovana Ćirilova, Aleksandra Jovanovića, Vukašina Vojvodića, Gabrijela Babuca, Nenada Glišića, Ivana Despotovića. [3] Izdanja KOV-a koriste se u studijama i proučavanju književnosti.[4]

Izvori[uredi]