Jovanka Radaković
![]() | Ovaj članak sadrži spisak literature, srodne pisane izvore ili spoljašnje veze, ali njegovi izvori ostaju nejasni, jer nisu uneti u sam tekst. |
jovanka radaković | |
---|---|
Lični podaci | |
Datum rođenja | 12. septembar 1912. |
Mesto rođenja | Saut Bend, Indijana, ![]() |
Datum smrti | 19. septembar 1941.29 god.) ( |
Mesto smrti | Jajinci, kod Beograda, ![]() |
Profesija | profesor književnosti |
Delovanje | |
Član KPJ od | od pre rata |
Učešće u ratovima | Narodnooslobodilačka borba |
Jovanka Radaković (Saut Bend, 12. septembar 1912 — Jajinci, kod Beograda, 19. septembar 1941), profesorka književnosti i učesnica Narodnooslobodilačke borbe.
Biografija
[uredi | uredi izvor]Rođena je 12. septembra 1912. godine u Saut Bendu, u državi Indijani (SAD). Njeni roditelji su se posle Prvog svetskog rata vratili u Jugoslaviju i nastanili u Šapcu, gde je Jovanka završila srednju školu.
Godine 1936. diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, na grupi za srpskohrvatski jezik i književnost. Zatim je dve godine bila asistent šefa katedre.
Na Univerzitetu se uključila u revolucionarni studentski pokret; bila je aktivista Omladinske sekcije Ženskog pokreta i ubrzo se istakla u raznim akcijama i demonstracijama. Bila je član delegacije Alijanse ženskih pokreta Jugoslavije, na Međunarodnom kongresu žena u Kopenhagenu, gde je podnela referat u ime napredne ženske omladine Jugoslavije.
Godine 1938. zaposlila se u gimnaziji u Vršcu. Tu se odmah uključila u rad Ženskog pokreta, a po uputstvima Žarka Zrenjanina Uče, pomagala je mesnom partijskom rukovodstvu u radu i rukovodila gimnazijskim aktivom Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Zbog svoje političke aktivnosti premeštena je, početkom 1941. godine, u Gornji Milanovac. Posle nepunih šest meseci otpuštena je kao komunista. Ostala je u Milanovcu, da kao član Sreskog komiteta KPJ za takovski srez učestvuje u organizovanju ustanka.
Da bi izbegla hapšenje, napustila je Gornji Milanovac avgusta 1941. godine i prešla u Beograd. U Beogradu se aktivno uključila u rad partijske organizacije. Vukica Mitrović ju je rasporedila da radi u jednoj partijskoj ćeliji u centru. Prikupljala je i priloge za Narodnooslobodilački pokret (NOP) na Beogradskom univerzitetu.
Uhapšena je na ulici krajem avgusta. Iz Specijalne policije prebačena je u Banjički logor i streljana 19. septembra 1941. godine, u prvoj grupi žena. Bila je među prvima koji su na strelištu uzvikivali parole u slavu Partije i slobode.
Jedna ulica u beogradskom naselju Zvezdara nosi njeno ime.