Andra Stevanović

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Andra Stevanović
Andra Stevanovic.png
Andra Stevanović
Datum rođenja(1859-11-12)12. novembar 1859.
Mesto rođenjaBeograd
 Kneževina Srbija
Datum smrti15. novembar 1929.(1929-11-15) (70 god.)
Mesto smrtiBeograd
 Kraljevina Jugoslavija

Andra Stevanović (Beograd, 12/24. novembar 1859Beograd, 15. novembar 1929) je bio srpski arhitekta i profesor Velike škole.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Njegov otac je bio Joca Stevanović, državni činovnik. U Beogradu je završio osnovnu školu i Realnu gimnaziju 1877. godine. Bio je beogradsko dete i u Beogradu je proveo ceo život. U roku je završio Tehnički fakultet (1881.) i odmah se zaposlio u državnoj službi, u kojoj je proveo dve godine radeći na poziciji podinženjera Beogradskog okruga. Kao i veći deo srpskih inženjera tog vremena, morao je da studira arhitekturu u inostranstvu. 1883. godine je počeo da studira na Tehničkoj visokoj školi u Berlinu, gde je ostao više godina i stekao solidno praktično znanje. Diplomirao je i položio državni ispit, što je bila retkost u Nemačkoj, koja je tu privilegiju davala malom broju stranaca.

Prvih osam redovnih profesora Beogradskog univerziteta, 1905. godine: Sede, sleva Jovan Žujović, Sima Lozanić, Jovan Cvijić, Mihailo Petrović Alas; stoje, sleva Andra Stevanović, Dragoljub Pavlović, Milić Radovanović i Ljubomir Jovanović.

Vratio se u Srbiju i zaposlio se početkom 1890. godine kao inženjer u Ministarstvu građevina, gde se zadržao samo tri meseca. Izabran je za profesora Tehničkog fakulteta Velike škole u Beogradu, gde je radio do penzije u koju je otišao 1924. godine. Bio je među prvih osam redovnih profesora Univerziteta u Beogradu 1905. godine koji su birali ceo ostali nastavni kadar. Time je postigao svoj životni ideal, kome je ostao veran do kraja života. Odbio je mnoge unosnije položaje u državnom aparatu i izabrao rad sa studentima. Tokom svog života nije mnogo ni pisao ni projektovao, već je većinu energije uložio u fakultetski rad i obrazovanje. Bio je dobar stručnjak i dobar govornik. Podržavao je volju studenata za poziv koji su odabrali.[1]

Osim pedagogijom, bavio se projektovanjem i proučavanjem starih crkvenih spomenika. Izabran je za člana Srpske kraljevske akademije 1910. godine i dugo je bio sekretar njenog Umetničkog odeljenja. Kad je otišao u penziju, dodeljena mu je titula počasnog doktora nauka Beogradskog univerziteta. Andra Stevanović je mnogo učestvovao u javnom životu Beograda i Srbije, što ga je najverovatnije omelo da postigne veće rezultate na naučnom i projektantskom polju. Umro je u Beogradu posle povratka sa jednog od studijskih putovanja.[1]

Značajnija arhitektonska dela[uredi | uredi izvor]

Uprava fondova, prva decenija 20. veka
  • Uprava fondova (danas Narodni muzej) sa Nikolom Nestorovićem
  • Kuća V. Markovića - Terazije 38 sa Nikolom Nestorovićem
  • Beogradska zadruga - Karađorđeva 48 sa Nikolom Nestorovićem
  • Zgrada sa zelenim pločicama - Ugao Kralja Petra i Uzun-Mirkove sa Nikolom Nestorovićem
  • Srpska kraljevska akademija (danas zgrada SANU) - Knez Mihajlova 35 sa D. Đorđevićem
  • Crkva Svetog Save u Kosovskoj Mitrovici
  • Zgrada Bogoslovije u Prizrenu

Galerija dela[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Divna Đurić-Zamolo; Graditelji Beograda 1815-1914

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]