Deformacija nosne pregrade

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Deformacija nosne pregrade
lat. Deviatio septi nasi
Klasifikacija i spoljašnji resursi

Snimak magnetne rezonance na kome se vidi devijacija nosne pregrade
ICD-10 J34.2
ICD-9 470

Deformacija nosne pregrade je poremećaj položaja pregrade koja deli nosnu šupljinu na dva dijela. Životinje i deca normalno imaju ravnu nosnu pregradu, međutim vrlo je mali broj odraslih sa pravilnom nosnom pregradom. Naime, sa godinama nastaje manja ili veća deformacija kao normalna pojava. Tačan uzrok ovoj pojavi nije poznat, ali postoji čitav niz hipoteza koje pokušavaju da razjasne nastajanje ovog deformiteta.[1] Deformiteti nosne pregrade mogu biti na hrskavičavom i kostnom delu pregrade i najčešće su kombinovani. Najizrazitija iskrivljenja su u prednjem delu, kada je kriva kvadratna hrskavica i tada se radi o subluksaciji (delimično iščašenje) septuma. Velike respiracijske smetnje pričinjava i prisutvo jednostrano iskrivljene baze kvadratne hrskavice, pogotovo ako je pri tome došlo do srastanja toga dela sa donjom nosnom školjkom.[2]

Podela[uredi]

Deformacija se može podeliti prema vremenu nastanka i obliku.

Prema vremenu nastanka može biti urođena ili stečena. Stečena može nastati vrlo rano, čak tokom prve dve godine života, kada dete uči da hoda, pa može da se povredi usled pada. Može se deformisati i tokom porođaja zbog prolaska bebe kroz uzani kanal. S obzirom da je jedini simptom blago krvarenje, ne mora da se uoči odmah. Osim zbog povreda, stečena deformacija može nastati i zbog bolesti, ali je to ređi slučaj.[1]

Prema obliku, pregrada je najčešće deformisana u obliku latiničkog slova S, a česte su deformacije u obliku grebena, trna, neravnine i zadebljanja.[1]

Klinička slika[uredi]

Mala odstupanja od medijalne linije ili manje bodlje i grebeni ne čine funkcijske smetnje i otkrivaju se slučajno. Klinički značajnom devijacijom se smatra samo ona koja remeti normalnu respiraciju ili uzrokuje druge smetnje. Uz deformaciju nosnog septuma se često javlja i kompenzacijska hipertrofija sluznice septuma i nosnih školjki, pa se često manifestuje kao zapušenost nosa, glavobolja, poremećaj čula mirisa, ređe krvarenje. Često je vodeći simptom oslabljen sluh sa šumom u ušima, a detaljan pregled otkriva smetnje u aerizaciji srednjeg uva.[2] Deformacija može dovesti i do posledica kao što su hronične upale sinusa, ali i stalne upale i sekreciju sluzi zbog nepravilnog protoka vazduha u nosu, što iritira nosnu sluzokožu. Bolesnici često dišu na usta, što kroz nekoliko godina može dovesti do hroničnog bronhitisa, a i teže će se sanirati infekcije disajnih puteva. Međutim, isto je tako moguće da deformacija, bez obzira koliko izražena, ne uzrokuje nikakve simptome, posebno ako je nastala rano u detinjstvu pa se organizam vremenom prilagodio.[1]

Dijagnoza[uredi]

Za dijagnozu je dovoljna prednja rinoskopija. U nejasnim slučajevima respiratorne smetnje može potvrditi rinomanometrija.[2]

Lečenje[uredi]

Terapija devijacije septuma je isključivo hirurška. Septoplastika je metoda izbora i ona podrazumeva odtranjivanje deformisanog dela.[3] Zahvat nije uvek potreban, ali ako postoje simptomi kao što su upale sinusa, glavobolja, sekrecija iz nosa ili Eustahijeve tube, kao i hronične upale i ako bolesnik prirodom posla fizički angažovaniji, onda se zahvat preduzima, bez obzira na starosnu granicu. Nakon operacije nužno je postavljanje tampona u nos, koji se odstranjuju nakon 5-6 dana. Ostaje otok nosne šupljine koji se smanjuje kapima za nos.[1]

Izvori[uredi]


Star of life.svg     Molimo Vas, obratite pažnju na važno upozorenje
u vezi sa temama iz oblasti medicine (zdravlja).