Dobriša Cesarić

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Dobriša Cesarić
Lični podaci
Datum rođenja(1902-01-10)10. januar 1902.
Mesto rođenjaSlavonska Požega, Austrougarska
Datum smrti18. decembar 1980.(1980-12-18) (78 god.)[1]
Mesto smrtiZagreb, SFRJ

Dobriša Cesarić (Slavonska Požega, 10. januar 1902Zagreb, 18. decembar 1980) bio je hrvatski i jugoslovenski pesnik.[2][3]

Biografija[uredi | uredi izvor]

Detinjstvo je proveo u Osijeku, maturirao u Zagrebu, gde je i studirao na Filozofskom fakultetu.[2] Bio je bibliotekar Škole narodnog zdravlja u Zagrebu sve do 1941. godine, i redaktor u izdavačkoj kući Zora do penzionisanja.[3] Redovan je član Jugoslavenske akademije znanosti i umetnosti.

U književnosti se pojavio kao đak pesmom I ja ljubim u časopisu Pobratim 1916. godine, a prvu knjigu pesama objavio je 1931. u vlastitoj izdavačkoj kući i za to dobio nagradu Jugoslavenske akademije znanosti i umetnosti (JAZU) za najbolju zbirku pesama.[4] Potom je štampao više zbirki poezije, za života je objavio šest knjiga koje su različiti izbori već objavljivanih pesama, pisao je kritičke i memoarske tekstove.[2]

Kao pesnika sutona, večeri, jeseni, bola i žudnje za svetlom, najviše ga je zaoukupljalo obično, svakodnevno, neupadljivo ljudsko lice iz zabačenog restorana ili bolničke čekaonice, iz zagušljive kancelarije ili podstanarske sobice iz radničkog stana ili trešnjevačke ulice.[2]

Zbog jednostavnosti i jasnoće, ali i narativnosti, Cesarićeva lirika je uživala veliku popularnost u širokim čitalačkim krugovima. Zaokupljen temom subjekta u otuđenom svetu, poeziji je vratio estetiku bola, a orijentacija na čoveka i društvo uputila ga je na socijalno angažovanu književnost.[2]

Cesarić je mnogo prevodio sa nemačkog (Getea, Hajnea i Rilkea) i ruskog (Puškina, Ljermontova, Jesenjina i drugi) jezika.[3] Jedan je od prevodilaca čuvene Hajneove pesme Azra.

Dobitnik je nagrade „Goranov vijenac“ 1976.[2]

Bibliografija[uredi | uredi izvor]

Objavljena dela:[3]

  • Lirika - Zagreb 1931,
  • Spasena svjetla - Zagreb 1938,
  • Izabrani stihovi - Zagreb 1942,
  • Pjesme - Zagreb 1951,
  • Knjiga prepjeva - Zagreb 1951,
  • Osvijetljeni put - Zagreb 1953,
  • Goli časovi - Beograd 1956,
  • Izabrane pjesme - Zagreb 1960,
  • Poezija - Skopje 1965,
  • Moj prijatelju - izbor, 1966,
  • Slap, izabrane pjesme - Zagreb 1970,
  • Izabrane pjesme i prepjevi - Sarajevo 1975
  • Svjetla za daljine, 1975

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Draško Ređep (1971). Živan Milisavac, ur. Jugoslovenski književni leksikon [Yugoslav Literary Lexicon] (na jeziku: srpskohrvatski). Novi Sad (SAP Vojvodina, SR Serbia): Matica srpska. str. 62-63. 
  2. ^ a b v g d đ „Dobriša Cesarić | Poezija suštine” (na jeziku: srpski). Pristupljeno 2022-01-16. 
  3. ^ a b v g Jugoslovenski književni leksikon (2. izd.). Novi Sad: Matica srpska. 1984. str. 100. 
  4. ^ Cesarić, Dobriša. Izabrana lirika /. Beograd : Srpska književna zadruga, 1975. str. 137—139. 

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]